art. 63

Artykuł 63 1. W zakresie koniecznym do zagwarantowania wywozu: a) produktów wymienionych w art. 1 ust. 2 lit. a), b) i c); b) cukrów objętych kodem CN 1701, glukozy oraz syropu glukozy objętych kodami CN 17023091, 17023099, 17024090 i 17029050, włączywszy te w formie produktów objętych kodami CN 17023051 i 17023059 dodane do produktów objętych kodami CN 20096011, 20096071, 20096079 i 22043099, na podstawie cen tych produktów w handlu międzynarodowym oraz w ramach ograniczeń wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu, różnica pomiędzy tymi cenami i cenami Wspólnoty może być pokryta przez refundacje wywozowe. 2. Metoda służąca do podziału ilości produktów wywożonych, które podlegają refundacjom wywozowym będzie: a) najbardziej odpowiednią dla charakteru produktu i sytuacji panującej na rynku, o którym mowa, gwarantującą najbardziej efektywne wykorzystanie dostępnych środków, biorącą pod uwagę sprawność i strukturę wywozu Wspólnoty, a zarazem niestwarzającą sytuacji dyskryminacyjnej pomiędzy małymi i dużymi operatorami; b) jak najmniej skomplikowaną, w sensie działań administracyjnych, mającą na uwadze imperatyw zarządzania; c) wykluczającą dyskryminację pomiędzy operatorami, których to dotyczy. 3. Refundacje wywozowe będą takie same we wszystkich krajach Wspólnoty. Refundacje wywozowe mogą się jednakże różnić stosownie do miejsca przeznaczenia, kiedy będzie tego wymagała sytuacja na międzynarodowym rynku lub ściśle określone wymogi określonych rynków. Refundacje wywozowe, o których mowa w ust. 1 lit. a) zostaną określone zgodnie z procedurą ustaloną w art. 75. Refundacje będą określane w regularnych odstępach czasu. Refundacje określane w regularnych odstępach czasu, kiedy okaże się to konieczne, mogą być, w okresach pomiędzy wyżej wspomnianymi regularnymi odstępami czasu, dostosowane przez Komisję na żądanie Państwa Członkowskiego lub z inicjatywy Komisji. Przepisy art. 64 odnoszące się do produktów, o których w nim mowa, będą zastosowane na zasadach uzupełniających. 4. Refundacje będą przyznawane tylko na podstawie złożonego podania oraz na podstawie stosownego pozwolenia na wywóz. 5. Refundacja wywozowa do produktów wymienionych w art. 1 będzie tą refundacją, która jest stosowana w dniu złożenia podania o pozwolenie, a w przypadku zróżnicowanej refundacji, tą mającą zastosowanie tego samego dnia: a) dla miejsca przeznaczenia wskazanego na pozwoleniu lub, jeśli to stosowne, b) dla rzeczywistego miejsca przeznaczenia, jeśli jest inne od tego wskazanego na pozwoleniu. W takim przypadku zastosowana kwota refundacji nie może przewyższyć kwoty stosowanej dla miejsca przeznaczenia wskazanego na pozwoleniu. Stosowne środki mogą być podjęte, których celem będzie wykluczenie nadużywania elastycznych zasad określonych w niniejszym ustępie. 6. Od ust. 4 i 5 można odstąpić zgodnie z procedurą określona w art. 75, w przypadku produktów wymienionych w art. 1, dla których refundacje wywozowe są wypłacane w ramach refundacji za pomoc humanitarną. 7. Zgodność z ograniczeniami dotyczącymi ilości wynikających z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu będzie gwarantowana na podstawie świadectw wywozowych wydanych dla okresu referencyjnego określonego dla nich i ma zastosowanie do produktów, których to dotyczy. Co do zgodności ze zobowiązaniami wynikającymi z porozumień zawartych w ramach negocjacji handlowych Rundy Urugwajskiej, zakończenie okresu referencyjnego nie będzie miało wpływu na okres ważności pozwolenia na wywóz. 8. Szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, włączywszy przepisy dotyczące redystrybucji nieprzydzielonych lub niewykorzystanych ilości wywozowych, przyjmuje się zgodnie z procedurą określoną w art. 75.