art. 64

Artykuł 64 1. Niniejszy artykuł będzie stosował się do refundacji wywozowych, o których mowa w art. 63 ust. 1. 2. Kwota refundacji wywozowej dla produktów, o których mowa w art. 63 ust. 1: a) w przypadku cukru surowego i cukru białego: kwota refundacji wywozowych tych produktów nieprzerobionych będzie taka, jak określono zgodnie z art. 17 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1785/81 z dnia 30 czerwca 1981 r., dotyczącego wspólnej organizacji rynku sektora cukru [52] z przepisami przyjętymi celem jego zastosowania; b) w przypadku glukozy i syropu glukozy: kwota refundacji wywozowych tych produktów nieprzerobionych będzie taka, jak określono dla każdego z tych produktów zgodnie z art. 13 rozporządzenia Rady (EWG) nr 1766/92 z dnia 30 czerwca 1992 r., dotyczącego wspólnej organizacji rynku zbóż [53] z przepisami przyjętymi celem jego zastosowania. Aby mogły zakwalifikować się do refundacji wywozowej, przetworzonym produktom muszą towarzyszyć w eksporcie deklaracje zgłaszającego, wskazujące ilość cukru surowego, cukru białego, glukozy i syropu glukozy użytych do wyrobu tych produktów. Dokładność deklaracji będzie przedmiotem kontroli przeprowadzanej przez kompetentne władze Państwa Członkowskiego, którego to dotyczy. 3. Przy określaniu kwoty refundacji będzie brane pod uwagę, co następuje: a) istniejąca sytuacja i prawdopodobne trendy w odniesieniu do: i) cen i dostępności na rynku Wspólnoty produktów wymienionych w art. 63 ust. 1; ii) ceny tych produktów na rynku światowym; b) najbardziej korzystne ceny sprzedaży i transportu z rynków Wspólnoty do portów lub innych punktów wywozu Wspólnoty, a także koszty transportu do kraju przeznaczenia; c) cele wspólnej organizacji rynku wina, których zadaniem jest zagwarantowanie równowagi na rynkach i naturalnego rozwoju w odniesieniu do cen i handlu; d) ograniczenia wypływające z porozumień zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu; e) konieczność uniknięcia zakłóceń na rynku Wspólnoty; f) ekonomiczny aspekt proponowanego wywozu. 4. Ceny rynkowe Wspólnoty, o których mowa w art. 63 ust. 1, będą określone w oparciu o najbardziej korzystne cen wywozu. Przy określaniu cen w handlu międzynarodowym pod uwagę będzie brane, co następuje: a) ceny zarejestrowane na rynkach państw trzecich; b) najbardziej korzystne ceny w państwach trzecich, które są krajami przeznaczenia dla przywozu z państw trzecich; c) ceny producenta zarejestrowane w eksportujących państwach trzecich, przy wzięciu pod uwagę, tam, gdzie to stosowne, subsydiów przyznawanych przez te kraje; d) oferowane ceny franko-granica na granicach Wspólnoty. 5. Nie naruszając trzeciego punktu art. 63 ust. 3 odstępy czasu, w których będzie określana lista produktów, dla których refundacja wywozowa zostanie przyznany oraz kwota tego refundacji zostaną określone zgodnie z procedurą ustaloną w art. 75. 6. Refundacja wywozowa będzie wypłacany po przedstawieniu dowodu świadczącego o tym, że produkty: a) pochodzą z Państw Członkowskich Wspólnoty; b) były wywożone z państw Wspólnoty; oraz c) w przypadku zróżnicowanej refundacji wywozowej, że produkty dotarły do miejsca przeznaczenia wskazanego na pozwoleniu lub innego miejsca przeznaczenia, dla którego refundacja wywozowa została określona bez uszczerbku dla przepisów art. 63 ust. 5 lit. b). Jednakże od tej reguły mogą być robione pewne wyjątki, zgodnie z procedurą określoną w art. 75 przy założeniu, że warunki oferujące równoważne gwarancje zostały określone. Przyjęte mogą być dodatkowe przepisy zgodnie z procedura określoną w art. 75. 7. Nie naruszając przepisów ust. 6 lit. a), przy braku uchylenia przyznanego zgodnie z procedurą określoną w art. 75, refundacja wywozowa nie zostanie przyznana dla produktów na przywożonych z państw trzecich, a następnie wywożonych ponownie do państw trzecich.