art. 3

DYREKTYWA RADY 1999/30/WE z dnia 22 kwietnia 1999 r.odnosząca się do wartości dopuszczalnych dla dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i tlenków azotu oraz pyłu i ołowiu w otaczającym powietrzu.

31999L0030

Treść przepisu

Artykuł 3 Dwutlenek siarki 1. Państwa Członkowskie podejmują środki niezbędne w celu zapewnienia, aby stężenia dwutlenku siarki w otaczającym powietrzu, podlegające ocenie zgodnie z art. 7, nie przekraczały wartości dopuszczalnych ustanowionych w załączniku I sekcja I z zachowaniem podanych w nim terminów. Ustanowiony w załączniku I sekcja I margines tolerancji, stosuje się zgodnie z art. 8 dyrektywy 96/62/WE. 2. Jako progi alarmowe stężenia dwutlenku siarki przyjmuje się wartości ustanowione w załączniku I sekcja II. 3. Aby pomóc Komisji w opracowaniu sprawozdania określonego w art. 10, do dnia 31 grudnia 2003 r., tam, gdzie ma to zastosowanie, Państwa Członkowskie rejestrują dane o stężeniach dwutlenku siarki, uśrednione w odniesieniu do okresu 10 minut, uzyskane z niektórych stacji pomiarowych, wybranych przez nie jako reprezentatywne dla jakości powietrza na obszarach zamieszkałych w pobliżu źródeł, w których mierzy się jednogodzinne stężenia. Przekazując dane o jednogodzinnych stężeniach, zgodnie z art. 11 ust. 1 dyrektywy 96/62/WE, Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję, w odniesieniu do tych wybranych stacji pomiarowych, o liczbie dziesięciominutowych stężeń przekraczających 500 μg/m3, liczbie dni w roku kalendarzowym, w których przekroczenia te wystąpiły, liczbie dni, w których jednogodzinne stężenia dwutlenku siarki równocześnie przekroczyły 350 μg/m3 i maksymalne zarejestrowane dziesięciominutowe stężenie. 4. Państwa Członkowskie mogą wyznaczyć strefy lub aglomeracje, w obrębie których przekraczane są wartości dopuszczalne dla dwutlenku siarki, jakie ustanowiono w załączniku I sekcja I, ze względu na stężenia dwutlenku siarki w otaczającym powietrzu pochodzące ze źródeł naturalnych. Państwa Członkowskie przekazują Komisji wykazy wszelkich takich stref lub aglomeracji, łącznie z informacjami na temat występujących w nich stężeń i źródeł dwutlenku siarki. Powiadamiając Komisję, zgodnie z art. 11 ust. 1 dyrektywy 96/62/WE, Państwa Członkowskie przedstawiają niezbędne uzasadnienie, aby wykazać, że wszelkie przekroczenia są spowodowane przez źródła naturalne. W obrębie takich stref lub aglomeracji Państwa Członkowskie są zobowiązane do realizacji planów działań, zgodnie z art. 8 ust. 3 dyrektywy 96/62/WE, tylko wtedy, gdy przekroczenia wartości dopuszczalnych ustanowionych w sekcji I załącznika I są wynikiem emisji spowodowanych działalnością człowieka.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy