art. 9

Artykuł 9 Utrata mocy obowiązującej i przepisy przejściowe 1. Z dniem 19 lipca 2001 r. dyrektywa Rady 80/779/EWG z dnia 15 lipca 1980 r. w sprawie dopuszczalnych i zalecanych wartości jakości powietrza dla dwutlenku siarki i pyłów zawieszonych [7] traci moc, z wyjątkiem art. 1, art. 2 ust. 1, art. 3 ust. 1, art. 9, 15 i 16 dyrektywy 80/779/EWG oraz załączników I, IIIb i IV do niej, które tracą moc z dniem 1 stycznia 2005 r. 2. Z dniem 19 lipca 2001 r. dyrektywa Rady 82/884/EWG z dnia 3 grudnia 1982 r. w sprawie wartości dopuszczalnej dla ołowiu w powietrzu [8] traci moc, z wyjątkiem art. 1, 2, art. 3 ust. 1, art. 7, 12 i 13 dyrektywy 82/884/EWG, które tracą moc z dniem 1 stycznia 2005 r. 3. Z dniem 19 lipca 2001 r. dyrektywa Rady 85/203/EWG z dnia 7 marca 1985 r. w sprawie norm jakości powietrza w odniesieniu do dwutlenku azotu [9] traci moc, z wyjątkiem art. 1 ust. 1 tiret pierwsze, art. 1 ust. 2, art. 2 tiret pierwsze, art. 3 ust. 1, art. 5, 9, 15 i 16 dyrektywy 85/203/EWG oraz załącznika I do niej, które tracą moc z dniem 1 stycznia 2010 r. 4. Począwszy od dnia 19 lipca 2001 r. Państwa Członkowskie wykorzystują stacje pomiarowe i inne metody oceny jakości otaczającego powietrza zgodne z niniejszą dyrektywą do oceny stężeń dwutlenku siarki, dwutlenku azotu i ołowiu w otaczającym powietrzu, aby gromadzić dane w celu wykazania, że przestrzegane są wartości dopuszczalne ustanowione w dyrektywach 80/779/EWG, 82/884/EWG i 85/203/EWG do czasu, gdy wartości dopuszczalne ustanowione w tych dyrektywach przestaną obowiązywać. 5. Począwszy od dnia 19 lipca 2001 r. Państwa Członkowskie mogą wykorzystywać stacje pomiarowe i inne metody oceny jakości powietrza zgodne z niniejszą dyrektywą w odniesieniu do pyłu PM10, aby ocenić stężenia pyłu zawieszonego w celu wykazania, że przestrzegane są wartości dopuszczalne dla pyłu zawieszonego ogółem ustanowione w załączniku IV do dyrektywy 80/779/EWG; jednakże aby wykazać, że wartości te są przestrzegane, dane zebrane w ten sposób należy pomnożyć przez współczynnik 1,2. 6. Państwa Członkowskie powiadamiają Komisję o wszelkich przekroczeniach wartości dopuszczalnych ustanowionych w dyrektywach 80/779/EWG, 82/884/EWG i 85/203/EWG, jednocześnie podając zarejestrowane wartości, powody, dla których miały miejsce wszystkie zarejestrowane przypadki oraz środki podjęte w celu niedopuszczenia do ich ponownego wystąpienia, w ciągu dziewięciu miesięcy od końca każdego roku, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 11 dyrektywy 96/62/WE, do czasu, gdy wartości dopuszczalne ustanowione w tych dyrektywach przestaną obowiązywać. 7. W strefach, w których Państwo Członkowskie uznaje za niezbędne ograniczenie lub zapobieganie przewidywalnemu wzrostowi zanieczyszczenia dwutlenkiem siarki, tlenkami azotu lub pyłem zawieszonym, może ono w dalszym ciągu stosować wartości zalecane w celu ochrony ekosystemów ustanowione w załączniku II do dyrektywy 80/779/EWG i w załączniku II do dyrektywy 85/203/EWG.