art. 5

Dyrektywa 2000/13/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 20 marca 2000 r. w sprawie zbliżenia ustawodawstw Państw Członkowskich w zakresie etykietowania, prezentacji i reklamy środków spożywczych

32000L0013

Treść przepisu

Artykuł 5 1. Nazwa, pod którą sprzedawany jest środek spożywczy, jest nazwą przewidzianą w przepisach wspólnotowych, mających do niego zastosowanie. a) W przypadku braku przepisów wspólnotowych nazwa, pod którą produkt jest sprzedawany, jest nazwą przewidzianą w przepisach ustawowych, wykonawczych i administracyjnych mających zastosowanie w Państwie Członkowskim, w którym produkt jest sprzedawany konsumentowi końcowemu lub zakładom żywienia zbiorowego. Jeżeli to nie wystarczy, nazwa, pod którą produkt jest sprzedawany, jest nazwą zwyczajową w Państwie Członkowskim, w którym produkt jest sprzedawany konsumentowi końcowemu lub zakładom żywienia zbiorowego, lub opisem środka spożywczego oraz, jeżeli to niezbędne, opisem jego użycia, który jest wystarczająco zrozumiały, by umożliwić nabywcy rozpoznanie jego prawdziwego rodzaju oraz odróżnienie go od innych produktów, z którymi może być on mylony. b) Użycie w Państwie Członkowskim, w którym prowadzony jest obrót, nazwy sprzedaży, pod którą produkt ten jest legalnie produkowany i wprowadzany do obrotu w Państwie Członkowskim produkcji, jest również dozwolone. Jednakże w przypadku gdy stosowanie innych przepisów niniejszej dyrektywy, w szczególności tych określonych w art. 3, uniemożliwiałoby konsumentom w Państwie Członkowskim, w którym prowadzony jest obrót, poznanie prawdziwego charakteru środka spożywczego oraz odróżnienie go od środków spożywczych, z którymi może on być mylony, nazwa sprzedaży powinna być uzupełniona innymi informacjami opisowymi, które powinny znajdować się w pobliżu nazwy sprzedaży. c) W wyjątkowych przypadkach nazwa sprzedaży Państwa Członkowskiego produkcji nie jest używana w Państwie Członkowskim, w którym prowadzony jest obrót, gdy środek spożywczy, który ta nazwa oznacza, jest tak różny, w odniesieniu do jego składu lub wytwarzania, od środka spożywczego znanego pod tą nazwą, że przepisy lit. b) nie są wystarczające do zapewnienia konsumentom w Państwie Członkowskim, w którym prowadzony jest obrót, prawidłowej informacji. 2. Nazwa, pod którą dany produkt jest sprzedawany, nie może być zastąpiona znakiem towarowym, nazwą marki lub nazwą wymyśloną. 3. Nazwa, pod którą produkt jest sprzedawany, zawiera lub towarzyszą jej dane szczegółowe dotyczące warunków fizycznych środka spożywczego lub szczególnemu przetwarzaniu, jakiemu został poddany (np. sproszkowany, liofilizowany, głęboko zamrożony, zagęszczony, wędzony), we wszystkich przypadkach, w których pominięcie takiej informacji mogłoby wprowadzić nabywcę w błąd. Każdy środek spożywczy poddany procesom promieniowania jonizującego musi być opatrzony jednym z następujących oznaczeń: - w języku hiszpańskim: "irradiado" lub "tratado con radiactión ionizante", - w języku duńskim: "bestrålet/…" lub "strålekonserveret", lub "behandlet med ioniserende stråling", lub "konserveret med ioniserende stråling", - w języku niemieckim: "bestrahlt" lub "mit ionisierenden Strahlen behandelt", - w języku greckim: "επεξεργασμέυο με ιουίζουσα ακτιοβολία" lub "ακτιυοβολŋμέυο", - w języku angielskim: "irradiated" lub "treated with ionising radiation", - w języku francuskim: "traité par rayonnements ionisants" lub "traité par ionisation", - w języku włoskim: "irradiato" lub "trattato con radiazioni ionizzanti", - w języku niderlandzkim: "doorstraald" lub "door bestraling behandeld", lub "met ioniserende stralen behandeld", - w języku portugalskim: "irradiado" lub "tratado por irradiaςão", lub "tratado por radiaςão ionizante", - w języku fińskim: "säteilytetty" lub "käsitelty ionisoivalla säteilyllä", - w języku szwedzkim: "bestrålad" lub "behandlad med joniserande strålning".

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 11.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy