art. 7

Artykuł 7 1. Ilość składnika lub kategorii składników, użyta do wytwarzania lub przygotowania środka spożywczego, podawana jest zgodnie z niniejszym artykułem. 2. Oznaczenie określone w ust. 1 jest obowiązkowe: a) w przypadku gdy dany składnik lub kategoria składników występuje pod nazwą, pod którą środek spożywczy jest sprzedawany lub z którą jest on zwykle kojarzony przez konsumenta; lub b) w przypadku gdy dany składnik lub kategoria składników jest podkreślony w oznakowaniu słownie, obrazowo lub graficznie; lub c) w przypadku gdy dany składnik lub kategoria składników jest niezbędny w celu scharakteryzowania środka spożywczego oraz odróżnienia go od produktów, z którymi mógłby być on mylony ze względu na jego nazwę lub wygląd; lub d) w przypadkach określonych zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2. 3. Ustęp 2 nie ma zastosowania: a) do składnika lub kategorii składników: - których waga netto po odsączeniu jest oznaczona zgodnie z art. 8 ust. 4, lub - co do których istnieją już wymagania podania w oznakowaniu ich ilości zgodnie z przepisami prawa wspólnotowego, lub - które są użyte w małych ilościach do celów aromatyzujących, lub - które, występując pod nazwą, pod którą żywność jest sprzedawana, nie wpływają na wybór dokonywany przez konsumenta w kraju, w którym są wprowadzone do obrotu, ponieważ zmiana ilości nie ma zasadniczego wpływu na charakterystykę środka spożywczego lub nie odróżnia tego produktu od podobnej żywności. W przypadku wątpliwości należy zadecydować zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2, czy warunki ustanowione w niniejszym tiret są spełnione; b) w przypadku gdy szczególne przepisy wspólnotowe ustalają dokładnie ilość składnika lub kategorii składników, nie przewidując oznaczenia ich na etykiecie; c) w przypadkach określonych w art. 6 ust. 5 tiret czwarte i piąte; d) w przypadkach określonych zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2. 4. Oznaczona ilość, wyrażona procentowo, odpowiada ilości składnika lub składników w czasie jego/ich użycia. Jednakże przepisy wspólnotowe mogą zezwalać na odstępstwa od tej zasady w przypadku niektórych środków spożywczych. Przepisy takie przyjmowane są zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 20 ust. 2. 5. Oznaczenie określone w ust. 1 znajduje się w nazwie lub bezpośrednio obok nazwy, pod którą środek spożywczy jest sprzedawany, lub w wykazie składników powiązanym z przedmiotowym składnikiem lub kategorią składników. 6. Niniejszy artykuł stosuje się bez uszczerbku dla reguł wspólnotowych w sprawie określania wartości odżywczych na etykiecie środków spożywczych.