art. 13

Artykuł 13 1. Państwa Członkowskie, co najmniej w odniesieniu do wprowadzania na ich terytorium roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów pochodzących z państw trzecich wymienionych w załączniku V część B, ustanawiają, że: a) przeprowadzane są drobiazgowe urzędowe kontroleroślin, produktów roślinnych lub innych produktów oraz ich opakowań, całościowe lub reprezentatywnej próbki i, w zależności od potrzeb, obowiązek przeprowadzania dokładnej kontroli pojazdów używanych do ich transportu, w celu upewnienia się, na tyle na ile jest to możliwe, że: - nie są zakażone przez organizmy szkodliwe wymienione w załączniku I część A, - w przypadku roślin i produktów roślinnych wymienionych w załączniku II część A nie są one zakażone przez organizmy szkodliwe wymienione w tej części załącznika, - w przypadku roślin, produktów roślinnych lub innych produktów wymienionych w załączniku IV część A spełniają one szczególne wymogi wymienione w tej części załącznika; b) towarzyszą im świadectwa określone w art. 7 lub 8 oraz że świadectwo fitosanitarne nie może być wystawione wcześniej niż 14 dni przed dniem opuszczenia przez rośliny, produkty roślinne lub inne produkty państwa wysyłającego. Świadectwa określone w art. 7 lub 8 powinny zawierać informacje zgodnie ze wzorem określonym w Załączniku do IPPC zmieniona dnia 21 listopada 1979 r., niezależnie od jego formy, oraz powinny być wydawane przez organy upoważnione do tego na mocy IPPC lub, w przypadku państw niebędących stronami konwencji, na podstawie krajowych ustaw lub rozporządzeń. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17 można ustalić wykazy organów upoważnionych przez różne państwa trzecie do wydawania świadectw. W drodze odstępstwa od przepisów akapitu pierwszego świadectwo fitosanitarne wydane zgodnie ze wzorem określonym w Załączniku do IPPC w swojej wersji oryginalnej może być wykorzystywane w okresie przejściowym. Data upływu tego okresu może zostać określona zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17. 2. Przepisy ust. 1 niniejszego artykułu stosuje się w przypadkach określonych w art. 6 ust. 4 i art. 7 ust. 3. 3. Państwa Członkowskie mogą również wprowadzić obowiązek przeprowadzania urzędowej kontroli przesyłek z państw trzecich, które zgodnie ze zgłoszeniem nie zawierają roślin, produktów roślinnych lub innych produktów wymienionych w załączniku V część B, w przypadku gdy istnieje uzasadnione podejrzenie, że nastąpiło naruszenie obowiązujących w tej materii zasad. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 17: - mogą zostać określone przypadki, w których należy przeprowadzać takie kontrole, - mogą zostać określone sposoby przeprowadzania takich kontroli. Jeżeli po zakończeniu kontroli pozostają wątpliwości co do tożsamości przesyłki, w szczególności dotyczące gatunku, rodzaju lub pochodzenia, uznaje się, że w przesyłce znajdują się rośliny, produkty roślinne lub inne produkty wymienione w załączniku V część B. 4. Z zastrzeżeniem, że nie istnieje zagrożenie rozprzestrzenienia się organizmów szkodliwych: - ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu nie stosuje się, w przypadku gdy rośliny, produkty roślinne lub inne produkty są przewożone bezpośrednio z jednego do drugiego miejsca we Wspólnocie przez terytorium państwa trzeciego, - ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu i art. 4 ust. 1 nie stosuje się w przypadku tranzytu przez Wspólnotę, - ustępów 1 i 2 niniejszego artykułu nie stosuje się w przypadku przemieszczania niewielkich ilości roślin produktów roślinnych, artykułów żywnościowych lub paszy zwierzęcej, jeżeli są one przeznaczone do wykorzystania przez ich właściciela lub odbiorcę do celów nieprzemysłowych i niehandlowych lub zużycia w trakcie transportu. 5. Zgodnie z warunkami, które zostają określone stosownie do procedury przewidzianej w art. 18, przepisów ust. 1 i 2 niniejszego artykułu nie stosuje się do badań i do celów naukowych oraz prac prowadzonych na selekcji odmianowej. 6. Pod warunkiem że nie istnieje zagrożenie rozprzestrzenienia się organizmów szkodliwych, Państwo Członkowskie zapewnia, że przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się w pojedynczych szczególnych przypadkach do roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, które są uprawiane, wytwarzane lub wykorzystywane w jego bezpośredniej strefie przygranicznej z państwem trzecim i wprowadzanych do tego Państwa Członkowskiego w celu przetworzenia w pobliskich miejscowościach w strefie przygranicznej jego terytorium. W przypadku korzystania z takiego odstępstwa Państwo Członkowskie określa miejsce oraz imię i nazwisko zajmującej się tym osoby. Dane te, regularnie aktualizowane, dostępne są Komisji. Roślinom, produktom roślinnym i innym przedmiotom będącym przedmiotem odstępstwa na mocy pierwszego akapitu towarzyszą dokumenty potwierdzające miejsce w danym państwie trzecim, z którego te rośliny, produkty roślinne i inne przedmioty pochodzą. 7. Można uzgodnić w drodze uzgodnień o charakterze technicznym zawartych między Komisją a właściwymi organami niektórych państw trzecich i zatwierdzonych zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18, że działania związane z kontrolami określonymi w ust. 1 lit. a) niniejszego artykułu mogą być również przeprowadzane z upoważnienia Komisji i zgodnie z odpowiednimi przepisami art. 21 w danym państwie trzecim, we współpracy z urzędową organizacją ochrony roślin tego państwa. 8. Z mocą od dnia 1 czerwca 1993 r. ust. 1 lit. a) stosuje się, w przypadku przesyłki skierowanej do strefy chronionej, do organizmów szkodliwych oraz do wymogów szczególnych wymienionych odpowiednio w części B załączników I, II, IV. Z mocą od tego samego dnia ust. 1 stosuje się przy pierwszym wprowadzeniu do Wspólnoty danych roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów, z zastrzeżeniem szczególnych umów zawartych w tej materii między Wspólnotą a niektórymi państwami trzecimi. Państwa Członkowskie zapewniają obowiązek wpisu do urzędowego rejestru importerów, niezależnie od tego, czy są producentami, zgodnie z art. 6 ust. 5 mutatis mutandis. Kontrole, w przypadku kontroli dokumentów lub tożsamości, oraz kontrole zmierzające do zapewnienia przestrzegania przepisów art. 4 powinny być przeprowadzane w tym samym czasie i miejscu co inne administracyjne formalności dotyczące przywozu, włączając formalności celne. W przypadku kontroli fitosanitarnych przeprowadzane są one w miejscach, w których przeprowadzane są kontrole określone w akapicie trzecim lub w bezpośrednim ich sąsiedztwie. Właściwe władze Państw Członkowskich przekazują Komisji oraz pozostałym Państwom Członkowskim wykaz punktów wejścia. Jednakże w tych szczególnych przypadkach kontrole fitosanitarne mogą być przeprowadzane w miejscu przeznaczenia, w przypadku gdy transport roślin, produktów roślinnych lub innych produktów został w szczególny sposób zabezpieczony. Przepisy wykonawcze, które mogą określać podstawowe warunki, są przyjmowane zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18. Kontrole fitosanitarne stanowią integralną część formalności określonych w akapicie trzecim. Państwa Członkowskie mogą wprowadzać odstępstwa od przepisów niniejszego artykułu tylko na mocy warunków określonych w ramach uzgodnień o charakterze technicznym określonych w ust. 7. 9. Przewiduje się finansową pomoc Wspólnoty dla Państw Członkowskich w celu wzmocnienia infrastruktury kontroli fitosanitarnej, o ile kontrola ta przeprowadzana jest zgodnie z ust. 8 akapit czwarty. Celem tej pomocy jest poprawa na punktach kontroli, innych niż znajdujące się w miejscu przeznaczenia, stanu wyposażenia i urządzeń niezbędnych do przeprowadzania kontroli i badań i, w razie konieczności, stosowania środków przewidzianych w ust. 11, ponad poziom już osiągnięty dzięki przestrzeganiu podstawowych warunków określonych w przepisach wykonawczych zgodnie z ust. 8 akapit czwarty. Komisja przedstawia wnioski włączenia stosownych środków do budżetu ogólnego Unii Europejskiej. W granicach dostępnych środków przeznaczonych na te cele udział Komisji pokrywa 50 % wydatków dotyczących bezpośrednio poprawy wyposażenia i urządzeń. Szczegółowe zasady określa się w rozporządzeniu wykonawczym, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18. Decyzję o przyznaniu pomocy finansowej Wspólnoty i jej kwocie podejmuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18, na podstawie informacji i dokumentów przedłożonych przez zainteresowane Państwo Członkowskie i, w zależności od przypadku, wyników postępowań przeprowadzonych z upoważnienia Komisji przez ekspertów, określonych w art. 21 oraz w zależności od dostępnych na te cele środków. 10. Z mocą od dnia 1 czerwca 1993 r. przepisy art. 10 ust. 1 i 3 stosuje się w ten sam sposób do roślin, produktów roślinnych i innych przedmiotów określonych w ust. 1 niniejszego artykułu, o ile są one wymienione w załączniku V część A, i jeżeli wyniki kontroli przewidzianej w ust. 8 wykazały, że warunki określone w ust. 1 są spełnione. 11. Z mocą od dnia 1 czerwca 1993 r., jeżeli na podstawie wyników kontroli przewidzianych w ust. 8 nie stwierdzono, że warunki określone w ust. 1 są spełnione, niezwłocznie powinien zostać zastosowany jeden lub kilka z następujących urzędowych środków: - odpowiednie zabiegi, jeżeli stwierdzi się, że w wyniku tych zabiegów warunki zostaną spełnione, - usunięcie zakażonej/zaatakowanej partii, - zarządzenie kwarantanny do chwili poznania wyników urzędowych badań lub testów, - odmowa pozwolenia wysłania produktów do miejsca przeznaczenia znajdującego się poza Wspólnotą, - zniszczenie. Przepis art. 11 ust. 3 akapit drugi stosuje się mutatis mutandis. W przypadku usunięcia określonego w akapicie pierwszym tiret drugie lub odmowy określonej w akapicie pierwszym tiret czwarte Państwa Członkowskie wprowadzają obowiązek unieważniania przez odpowiednie odpowiedzialne organy urzędowe świadectw fitosanitarnych lub świadectw fitosanitarnych dalszej wysyłki wystawianych przy zgłaszaniu roślin, produktów roślinnych lub innych produktów przy wprowadzeniu na ich terytorium. W przypadku unieważnienia wspomniane organy umieszczają na pierwszej stronie dokumentu, w widoczny sposób, trójkątną czerwoną pieczęć z napisem "świadectwo unieważnione" oraz wskazującą co najmniej nazwę organu i datę odmowy. Napis ten powinien być wykonany drukowanymi literami w co najmniej jednym z języków urzędowych Wspólnoty.