art. 2

Artykuł 2 1. Do celów niniejszej dyrektywy: a) "rośliny" oznaczają rośliny żyjące oraz żyjące części roślin, łącznie z nasionami; żyjące części roślin obejmują: - owoce, w sensie botanicznym, inne niż głęboko zamrożone, - warzywa, inne niż głęboko zamrożone, - bulwy, bulwocebulki, cebulki, kłącza, - kwiaty cięte, - gałęzie z liśćmi, - drzewa ścięte z zachowanym listowiem, - roślinne hodowle tkankowe. nasiona oznaczają nasiona w botanicznym rozumieniu tego terminu, inne niż nasiona, które nie są przeznaczone do siewu; b) "produkty roślinne" oznaczają produkty pochodzenia roślinnego, nieprzetworzone lub poddane podstawowemu przetworzeniu, o ile nie są to rośliny; c) "sadzenie" oznacza każdą czynność sadzenia roślin w celu zapewnienia ich późniejszego wzrostu, rozmnażania lub rozprzestrzeniania; d) "rośliny przeznaczone do sadzenia" oznaczają: - rośliny już zasadzone i mające rosnąć lub zostać ponownie zasadzone po ich wprowadzeniu, lub - rośliny jeszcze niezasadzone w chwili ich wprowadzania, ale przeznaczone do zasadzenia po wprowadzeniu; e) "organizmy szkodliwe" oznaczają szkodniki roślin lub produktów roślinnych, które należą do królestwa zwierząt lub roślin, lub które są wirusami, mikoplazmą lub innymi patogenami; f) "paszport roślin" oznacza urzędową etykietę potwierdzającą, że przestrzegane są przepisy niniejszej dyrektywy w zakresie norm fitosanitarnych i wymogów szczególnych, który jest w tym celu: - znormalizowany na poziomie Wspólnoty dla poszczególnych rodzajów roślin lub produktów roślinnych, oraz - sporządzany przez urzędowy organ odpowiedzialny Państwa Członkowskiego oraz wydawany zgodnie z przepisami wykonawczymi regulującymi szczegółowo procedurę wydawania paszportów roślin. Dla określonych rodzajów produktów mogą zostać przewidziane, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18, urzędowo ustalone oznaczenia, inne niż etykieta. Standaryzacji dokonuje się zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18. W ramach standaryzacji ustala się różne oznaczenia dla paszportów roślin, które nie są ważne, zgodnie z art. 10 ust. 1 akapit drugi, we wszystkich częściach Wspólnoty; g) "urzędowe organy odpowiedzialne Państwa Członkowskiego" oznaczają: i) urzędowe służby ochrony roślin Państwa Członkowskiego, określone w art. 1 ust. 4; lub ii) jakikolwiek organ krajowy ustanowiony: - na poziomie krajowym, - albo na poziomie regionalnym, pod nadzorem władz krajowych, w granicach określonych konstytucją danego Państwa Członkowskiego. Odpowiedzialne organy urzędowe Państwa Członkowskiego mogą zgodnie z ustawodawstwem krajowym delegować wykonywanie swoich zadań, określonych w niniejszej dyrektywie, na ich odpowiedzialność i pod ich nadzorem, jakiejkolwiek osobie prawnej prawa publicznego lub prywatnego, której zgodnie z urzędowo zatwierdzonym statutem zostało powierzone wyłącznie wykonywanie szczególnych zadań publicznych, pod warunkiem że taka osoba prawna ani jej członkowie nie mają osobistego interesu w wyniku podejmowanych przez nich działań. Państwa Członkowskie zapewniają ścisłą współpracę między organami określonymi w akapicie pierwszym ppkt ii) i i). Ponadto zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18 jakakolwiek osoba prawna powołana w imieniu organu lub organów określonych w akapicie pierwszym ppkt i) oraz działająca z upoważnienia i pod nadzorem takiego organu może zostać zatwierdzona, pod warunkiem, że nie ma ona osobistego interesu w wyniku podejmowanych przez siebie działań. Jeden organ centralny, określony w art. 1 ust. 4, informuje Komisję o urzędowych organach odpowiedzialnych danego Państwa Członkowskiego. Komisja przekazuje te informacje pozostałym Państwom Członkowskim; h) "strefa chroniona" oznacza strefę we Wspólnocie: - w której jeden lub więcej organizmów szkodliwych wymienionych w niniejszej dyrektywie, których występowanie stwierdzono w jednej lub kilku częściach Wspólnoty, nie występują lokalnie ani nie występują w ogóle pomimo istnienia tam korzystnych dla nich warunków, - w której istnieje niebezpieczeństwo osiedlenia się niektórych organizmów szkodliwych ze względu na korzystne warunki ekologiczne dla niektórych szczególnych upraw, chociaż organizmy te nie są endemiczne ani nie występują we Wspólnocie, które to niebezpieczeństwo zostało uznane, zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18, za spełniające warunki określone w tiret pierwszym i drugim i, w przypadku określonym w tiret pierwszym, na wniosek zainteresowanego Państwa lub Państw Członkowskich oraz na podstawie wyników stosownych inspekcji, które były nadzorowane przez biegłych określonych w art. 21, zgodnie z procedurą ustanowioną w tym artykule, które dostarczą dowodu na to, że zagrożenie takie nie występuje. W przypadku określonym w tiret drugim przeprowadzenie inspekcji jest fakultatywne. Uznaje się, że organizm szkodliwy występuje w regionie, jeżeli stwierdzono tam jego istnienie i nie podjęto żadnych urzędowych środków w celu jego zwalczenia lub jeżeli środki takie okazały się nieskuteczne w okresie co najmniej dwóch następujących po sobie lat. W przypadku określonym w akapicie pierwszym tiret pierwsze zainteresowane Państwo lub Państwa Członkowskie przeprowadzają regularne i systematyczne urzędowe badania obecności organizmów, ze względu na występowanie których utworzono strefę chronioną. O każdym przypadku wystąpienia takich organizmów należy niezwłocznie powiadomić Komisję. Ryzyko związane ze stwierdzonym wystąpieniem organizmów szkodliwych oceniane jest przez Stały Komitet ds. Zdrowia Roślin i podejmowane są odpowiednie działania zgodnie z procedurą określoną w art. 18. Szczegóły dotyczące badań, określonych w pierwszym i trzecim akapicie mogą zostać ustanowione zgodnie z procedurą określoną w art. 18, na podstawie rzetelnych zasad naukowychi statystycznych. Komisja informowana jest o wynikach omawianych powyżej badań. Komisja przekazuje te informacje pozostałym Państwom Członkowskim. Do dnia 1 stycznia 1998 r. Komisja przedstawia Radzie raport na temat funkcjonowania systemu stref chronionych razem, o ile zaistnieje taka potrzeba, ze stosownymi wnioskami; i) "oświadczenie" lub "środek" uznaje się za urzędowe, jeżeli oświadczenie jest złożone lub środek powzięty, z zastrzeżeniem przepisów art. 21: - przez przedstawiciela urzędowej służby ochrony roślin Państwa Członkowskiego lub, na jego odpowiedzialność, przez innych urzędników państwowych w przypadku oświadczeń lub środków związanych z wydawaniem świadectw określonych w art. 7 ust. 1 lub art. 8 ust. 2, - przez takich przedstawicieli lub urzędników państwowych albo przez wykwalifikowanych pracowników zatrudnionych przez jeden z odpowiedzialnych organów urzędowych Państwa Członkowskiego we wszystkich innych przypadkach, pod warunkiem że pracownicy ci nie mają osobistego interesu w wyniku podejmowanych przez nich działań i posiadają podstawowe wymagane kwalifikacje. Państwa Członkowskie zapewniają posiadanie przez ich urzędników i wykwalifikowanych pracowników kwalifikacji niezbędnych do właściwego stosowania niniejszej dyrektywy. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18 mogą zostać określone wytyczne dotyczące takich kwalifikacji. Komisja, działając w ramach Stałego Komitetu ds. Zdrowia Roślin, sporządza wspólnotowe programy, których wykonanie nadzoruje, dotyczące dalszego szkolenia urzędników państwowych i wykwalifikowanych pracowników w celu podniesienia wiedzy i doświadczenia zdobytego na szczeblu krajowym do poziomu wspomnianych powyżej kwalifikacji. Uczestniczy ona w finansowaniu dalszych szkoleń i przedstawia wnioski dotyczące włączenia potrzebnych na to środków do budżetu Wspólnoty. 2. Z zastrzeżeniem wyraźnych odmiennych postanowień przepisy niniejszej dyrektywy dotyczą drewna wyłącznie, gdy zachowuje ono w całości lub częściowo swoją naturalną zaokrągloną powierzchnię, z korą lub bez, lub jeżeli występuje ono w formie wiórów, cząstek, trocin, odpadków i pozostałości drzewa. Z zastrzeżeniem przepisów dotyczących załącznika V niniejsza dyrektywa dotyczy drewna, niezależnie od tego, czy spełnia ono warunki określone w akapicie pierwszym, jeżeli występuje w formie oszalowania, przegród, palet lub materiałów opakowaniowych, które są rzeczywiście wykorzystywane w transporcie wszelkiego rodzaju produktów, pod warunkiem że przedstawia ono zagrożenie fitosanitarne.