art. 21

Artykuł 21 1. W celu zapewnienia właściwego i jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy oraz z zastrzeżeniem kontroli przeprowadzanych z upoważnienia Państw Członkowskich Komisja może ze swojego upoważnieniazlecić ekspertom przeprowadzenie kontroli zadań wymienionych w ust. 3, na miejscu lub nie, zgodnie z przepisami niniejszego artykułu. W przypadku gdy kontrole te przeprowadzane są w Państwie Członkowskim, powinny być przeprowadzane we współpracy z urzędowym organem ochrony roślin tego Państwa Członkowskiego, zgodnie z ust. 4 i 5 oraz zgodnie z procedurą określoną w ust. 7. 2. Eksperci określeni w ust. 1 mogą być: - zatrudnieni przez Komisję, - zatrudnieni przez Państwa Członkowskie i do dyspozycji Komisji przez pewien czas lub ad hoc. Powinni oni posiadać, co najmniej w jednym Państwie Członkowskim, kwalifikacje wymagane od osób odpowiedzialnych za przeprowadzanie i nadzorowanie urzędowych kontroli fitosanitarnych. 3. Kontrole określone w ust. 1 mogą być przeprowadzane w odniesieniu do następujących zadań: - nadzorowanie badań stosownie do art. 6, - nadzorowanie lub, w ramach przepisów ustanowionych w akapicie piątym niniejszego ustępu, wykonywanie we współpracy z Państwami Członkowskimi kontroli stosownie do art. 13 ust. 1, - prowadzenie działalności określonej w uzgodnieniach o charakterze technicznym określonych w art. 13 ust. 7, - prowadzenie postępowań określonych w art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 3, - wspieranie Komisji w sprawach określonych w ust. 6, - wykonywanie wszystkich innych, wyznaczonych przez Radę stanowiącą kwalifikowaną większością głosów, na wniosek Komisji, obowiązków ekspertów. 4. W celu wypełnienia zadań wymienionych w ust. 3 eksperci określeni w ust. 1 mogą: - odwiedzać szkółki, gospodarstwa i inne miejsca, w których rośliny, produkty roślinne lub inne produkty są lub były uprawiane, produkowane, przetwarzane lub przechowywane, - odwiedzać miejsca, w których przeprowadza się badania określone w art. 6 lub kontrole określone w art. 13, - konsultować się z urzędnikami urzędowych organów ochrony roślin Państw Członkowskich, - towarzyszyć krajowym inspektorom Państw Członkowskich przy przeprowadzaniu działań mających na celu wykonanie niniejszej dyrektywy. 5. W ramach współpracy wymienionej w ust. 1 akapit drugi urzędowy organ ochrony roślin danego Państwa Członkowskiego powinien zostać poinformowany, z odpowiednim wyprzedzeniem, o zadaniu, aby umożliwić dokonanie niezbędnych ustaleń. Państwa Członkowskie podejmują wszelkie uzasadnione kroki w celu zapewnienia, że realizacja celów i skuteczność kontroli nie są zagrożone. Powinny zapewnić, aby biegli mogli bez przeszkód wykonywać swoje zadania, i podejmują wszelkie uzasadnione kroki w celu udostępnienia im, na ich wniosek, dostępnego niezbędnego wyposażenia, łącznie ze sprzętem i personelem laboratoryjnym. Komisja zapewnia zwrot kosztów wynikających z takich wniosków, w granicach dostępnych środków, które zostały przeznaczone na ten cel w budżecie ogólnym Unii Europejskiej. We wszystkich przypadkach, w których wymagają tego przepisy krajowe, biegli powinni posiadać odpowiednie umocowanie urzędowej organizacji fitosanitarnej zainteresowanego Państwa Członkowskiego i przestrzegać zasad i procedur, które obowiązują urzędników tego Państwa Członkowskiego. Jeżeli zadanie polega na nadzorowaniu badań określonych w art. 6, nadzorowaniu kontroli określonych w art. 13 ust. 1 lub prowadzeniu postępowań określonych w art. 15 ust. 1 i art. 16 ust. 3, żadne decyzje nie mogą być podejmowane na miejscu. Biegli przedstawiają Komisji sprawozdanie ze swojej działalności oraz swoje uwagi. Jeżeli zadanie polega na przeprowadzaniu kontroli określonych w art. 13 ust. 1, kontrole te powinny być włączone do ustalonego programu kontroli i być zgodne z zasadami postępowania ustanowionymi przez zainteresowane Państwo Członkowskie; jednakże w przypadku wspólnej kontroli zainteresowane Państwo Członkowskie zezwala na wprowadzenie przesyłki do Wspólnoty tylko, jeżeli organizacja ochrony roślin tego państwa i Komisja wyrażą na to zgodę. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18 warunek ten może zostać rozszerzony na inne niepodlegające odwołaniu wymogi stosowane do przesyłek przed ich wprowadzeniem do Wspólnoty, jeżeli doświadczenie pokazuje, że takie rozszerzenie jest konieczne. W przypadku różnicy zdań między biegłymi Wspólnoty a inspektorem krajowym zainteresowane Państwo Członkowskie w oczekiwaniu na ostateczną decyzję podejmuje niezbędne środki o charakterze tymczasowym. We wszystkich przypadkach krajowe przepisy postępowania karnego i sankcji administracyjnych stosuje się zgodnie ze zwykłymi procedurami. Jeżeli biegli nabiorą uzasadnionego podejrzenia naruszenia przepisów niniejszej dyrektywy, informują o tym właściwe władze zainteresowanego Państwa Członkowskiego. 6. Komisja: - tworzy sieć do celów powiadamiania o pojawieniu się organizmów szkodliwych, - przygotowuje zalecenia w celu opracowania wytycznych dla biegłych i inspektorów krajowych dotyczących wykonywanych przez nich zadań. W celu wsparcia Komisji w wykonaniu drugiego z zadań Państwa Członkowskie informują Komisję o obowiązujących procedurach krajowych kontroli fitosanitarnych. 7. Zgodnie z procedurą ustanowioną w art. 18 Komisja przyjmuje szczegółowe zasady stosowania niniejszego artykułu, łącznie z zasadami współpracy, przytoczonymi w ust. 1 akapit drugi. 8. Komisja przedstawia Radzie, nie później niż do dnia 31 grudnia 1994 r., raport z doświadczeń zdobytych w związku ze stosowaniem przepisów niniejszego artykułu. Rada, stanowiąc kwalifikowaną większością głosów, na wniosek Komisji, przyjmuje środki niezbędne do zmiany tych przepisów w świetle zdobytych doświadczeń.