art. 5

Dyrektywa Rady 2000/76/WE z dnia 4 grudnia 2000 r. w sprawie spalania odpadów

32000L0076

Treść przepisu

Artykuł 5 Odbiór i dostarczanie odpadów 1. Operator spalarni lub współspalarni podejmuje wszystkie niezbędne środki ostrożności dotyczące dostarczania i odbioru odpadów w celu zapobieżenia lub ograniczenia w najwyższym praktycznie możliwym stopniu negatywnych skutków dla środowiska naturalnego, w szczególności w odniesieniu do zanieczyszczeń powietrza, gleby, wód powierzchniowych i gruntowych, jak również zapachów i hałasu oraz bezpośredniego zagrożeniu zdrowia ludzkiego. Środki te spełniają co najmniej wymogi wymienione w ust. 3 i 4. 2. Przed przyjęciem odpadów do spalarni lub współspalarni, operator ustala masę każdej kategorii odpadów, jeśli możliwe według EKO. 3. Przed przyjęciem odpadów niebezpiecznych w spalarni lub współspalarni, operator posiada dostęp do informacji na temat odpadów do celów sprawdzenia, między innymi, zgodności z warunkami pozwolenia określonego w art. 4 ust. 5. Informacje te obejmują: a) wszystkie informacje administracyjne w sprawie procesu wytwarzania zawarte w dokumentach określonych w ust. 4 lit. a); b) fizyczny, oraz w najwyższym możliwym stopniu, chemiczny skład odpadów oraz wszelkie inne informacje konieczne do oceny ich przydatności do zamierzonego procesu spalania; c) charakterystykę zagrożenia powodowanego przez odpady, substancje, z którymi nie można ich mieszać oraz środki ostrożności, które należy zachować podczas postępowania z odpadami. 4. Operator przed przyjęciem odpadów niebezpiecznych do spalarni lub współspalarni wykonuje co najmniej następujące czynności związane z odbiorem: a) sprawdzenie dokumentów wymagane dyrektywą 91/689/EWG i, gdzie stosowne, wymaganych rozporządzeniem Rady (EWG) nr 259/93 z dnia 1 lutego 1993 r. w sprawie nadzoru i kontroli przesyłania odpadów w obrębie, do Wspólnoty Europejskiej oraz poza jej obszar [23] oraz przepisów dotyczących transportu substancji niebezpiecznych; b) pobranie reprezentatywnych próbek, chyba że jest to niewłaściwe, np. w przypadku zakaźnych odpadów klinicznych, w zakresie w jakim jest możliwe przed rozładunkiem, w celu sprawdzenia zgodności z informacjami przewidzianymi w ust. 3 w celu przeprowadzenia kontroli i umożliwienia właściwym władzom określenia rodzaju odpadów poddawanych przetworzeniu. Próbki przechowywane są przez co najmniej jeden miesiąc po spaleniu odpadów. 5. Właściwe władze mogą przyznać zakładom przemysłowym oraz przedsiębiorstwom zajmującym się spalaniem lub współspalaniem tylko ich własnych odpadów w miejscu wytwarzania odpadów zwolnienia od zobowiązań ust. 2, 3 i 4, pod warunkiem że spełnione są wymogi niniejszej dyrektywy.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy