art. 6

Artykuł 6 Warunki eksploatacji 1. Spalarnie są eksploatowane tak, by zawartość węgla organicznego ogółem (CWO) w żużlu i popiołach dennych była niższa od 3 % lub ich strata w czasie zapłonu były niższa od 5 % suchej masy materiału. Gdzie konieczne stosuje się odpowiednie techniki wstępnej obróbki odpadów. Spalarnie są projektowane, wyposażane, budowane i eksploatowane w taki sposób, aby można było podnieść w kontrolowany i jednorodny sposób temperaturę gazu powstającego w trakcie procesu po ostatnim podaniu powietrza spalania, nawet w najbardziej niesprzyjających warunkach, do temperatury 850 °C, mierzonej przez dwie sekundy blisko ściany wewnętrznej lub w innym, zaaprobowanym przez właściwe władze, reprezentatywnym miejscu komory spalania. Jeśli są spalane odpady niebezpieczne o zawartości chlorowcowanych substancji organicznych wyrażonej jako chlor powyżej 1 %, należy podnieść temperaturę do 1100 °C, przez co najmniej dwie sekundy. Każda linia spalarni jest wyposażona, w co najmniej jeden palnik pomocniczy. Palnik ten powinien włączać się automatycznie, jeśli temperatura gazów spalinowych po ostatnim podaniu powietrza spalania spadnie poniżej 850 °C lub 1100 °C, w zależności od danego przypadku. Palnik używa się także w czasie rozruchu i wyłączania instalacji w celu zapewnienia utrzymania temperatury 850 °C lub 1100 °C, w zależności od przypadku, przez cały czas wykonywania tych operacji i tak długo, jak niespalone odpady znajdują się w komorze spalania. W trakcie rozruchu i wyłączania, kiedy temperatura spalin spada poniżej 850 °C lub 1100 °C, w zależności od przypadku, nie wolno podawać do palnika pomocniczego paliw, które mogą spowodować wyższe emisje niż powstające w wyniku spalania oleju napędowego zgodnego z definicją w art. 1 ust. 1 dyrektywy Rady 75/716/EWG, gazu płynnego lub gazu ziemnego. 2. Współspalarnie są projektowane, wyposażane, budowane i eksploatowane w taki sposób, aby można było podnieść w kontrolowany i jednorodny sposób temperaturę gazu powstającego w trakcie procesu po ostatnim podaniu powietrza spalania, nawet w najbardziej niesprzyjających warunkach, do temperatury 850 °C przez dwie sekundy. Jeśli są spalane odpady niebezpieczne o zawartości chlorowcowanych substancji organicznych wyrażonej jako chlor powyżej 1 %, należy podnieść temperaturę do 1100 °C. 3. Spalarnie i współspalarnie posiadają i wykorzystują automatyczny system zapobiegający podawaniu odpadów: a) podczas rozruchu, dopóki nie zostanie osiągnięta temperatura 850 °C lub 1100 °C, w zależności od przypadku, lub temperatura określona zgodnie z ust. 4; b) w każdym przypadku, gdy nie jest utrzymana temperatura 850 °C lub 1100 °C, w zależności od przypadku, lub temperatura określona zgodnie z ust. 4; c) za każdym razem, kiedy ciągłe pomiary wymagane w niniejszej dyrektywy pokazują, że dopuszczalna wielkość emisji została przekroczona z powodu zakłóceń lub awarii urządzeń oczyszczających. 4. Właściwe władze mogą zezwolić na warunki inne od warunków ustanowionych w ust. 1 i, w odniesieniu do temperatury, w ust. 3 oraz określone w pozwoleniu dla niektórych kategorii odpadów lub dla niektórych procesów termicznych, pod warunkiem że spełnione są wymogi niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie mogą ustanowić zasady regulujące przyznawanie takich zezwoleń. Zmiana warunków eksploatacji nie może spowodować powstania większej ilości pozostałości lub pozostałości o wyższej zawartości zanieczyszczeń organicznych w porównaniu z pozostałościami, których można oczekiwać na warunkach określonych w ust. 1. Właściwe władze mogą zezwolić na warunki inne od warunków ustanowionych w ust. 2 i, w odniesieniu do temperatury, w ust. 3 oraz określone w pozwoleniu dla niektórych kategorii odpadów lub dla niektórych procesów termicznych, pod warunkiem że spełnione są wymogi niniejszej dyrektywy. Państwa Członkowskie mogą ustanowić zasady regulujące przyznawanie takich zezwoleń. Takie zezwolenie jest uwarunkowane co najmniej zgodnością z przepisami dotyczącymi dopuszczalnych wielkości emisji dla węgla organicznego ogółem i CO, wymienionymi w załączniku V. W przypadku spalania lub współspalania własnych odpadów na miejscu ich wytwarzania w istniejących kotłach do spalania kory używanych w przemyśle wyrobu pulpy i papierniczym, takie zezwolenie jest uwarunkowane co najmniej zgodnością z przepisami dotyczącymi dopuszczalnych wielkości emisji dla węgla organicznego ogółem, ustalonych w załączniku V. O wszystkich warunkach eksploatacji określonych na podstawie niniejszego ustępu i wynikach weryfikacji Państwa Członkowskie przekazują Komisji jako część informacji przewidzianych zgodnie z wymogami sprawozdawczości. 5. Spalarnie oraz współspalarnie są projektowane, wyposażane, budowane i eksploatowane w taki sposób, aby zapobiec emisjom do powietrza powodującym znaczące zanieczyszczenie na poziomie gruntu; w szczególności gazy spalinowe są uwalniane w sposób kontrolowany i zgodnie z odpowiednimi normami wspólnotowymi dotyczącymi jakości powietrza, przez wysokość komina, która jest obliczana w taki sposób, aby chronić zdrowie ludzkie i środowisko naturalne. 6. W możliwie najszerszym zakresie odzyskuje się wszelkie ciepło wytwarzane w procesie spalania lub współspalania. 7. Zakaźne odpady kliniczne powinny być umieszczane bezpośrednio w piecu, bez wcześniejszego mieszania z innymi kategoriami odpadów oraz bez wcześniejszej obróbki. 8. Spalarnią i współspalarnią zarządza osoba fizyczna, która jest właściwa do zarządzania instalacją.