art. 5

ROZPORZĄDZENIE RADY (WE) NR 1338/2001 z dnia 28 czerwca 2001 r. ustanawiające środki niezbędne dla ochrony euro przed podrabianiem

32001R1338

Treść przepisu

Artykuł 5 Obowiązek przekazywania podrobionych monet do identyfikacji 1. Państwa Członkowskie wyznaczają lub ustanawiają Krajowe Centrum Analiz Monet (KCAM), zgodnie z ich prawem krajowym i praktyką. 2. Właściwe organy krajowe zezwalają na badanie przez KCAM monet, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie, że zostały sfałszowane, i bezzwłocznie dostarczają konieczne próbki każdego typu monet, o które wystąpił KCAM, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie, że są sfałszowane, do analizy i identyfikacji, oraz będące w ich posiadaniu dane techniczne i statystyczne. KCAM przesyła do Europejskiego Centrum Technicznego i Naukowego (ECTN) każdy nowy typ monety, w odniesieniu do której istnieje podejrzenie, że została sfałszowana według kryteriów przyjętych przez Europejskie Centrum Techniczne i Naukowe; w tym celu Europejski Bank Centralny dostarcza KCAM będące w jego posiadaniu dane techniczne i statystyczne odnoszące się do podrobionych monet euro. 3. Ustęp 2 stosuje się w taki sposób, że nie wyłącza użycia lub zatrzymania monet, w odniesieniu do których istnieje podejrzenie, że zostały sfałszowane, jako dowodu w postępowaniu karnym. 4. ECTN analizuje i klasyfikuje każdy nowy typ podrobionej monety euro. W tym celu ECTN posiada dostęp do danych technicznych i statystycznych odnoszących się do podrobionych monet euro przechowywanych przez EBC. ECTN przekazuje odpowiednie wyniki końcowe swoich analiz właściwym organom krajowym oraz, zgodnie z ich zakresem właściwości, Komisji i Europejskiemu Bankowi Centralnemu. Europejski Bank Centralny przekazuje te wyniki Europolowi zgodnie z porozumieniem określonym w art. 3 ust. 3. ROZDZIAŁ 3 OBOWIĄZKI I SANKCJE

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy