art. 16

Artykuł 16 Prawo wnoszenia roszczeń 1. Każdy wierzyciel, mający zwykłe miejsce stałego pobytu, zamieszkania lub siedzibę główną w Państwie Członkowskim innym niż Państwo Członkowskie pochodzenia, w tym organy publiczne Państwa Członkowskiego, ma prawo wnosić roszczenia lub przedkładać pisemne uwagi odnoszące się do roszczenia. 2. Roszczenia wszystkich wierzycieli, mających miejsce stałego pobytu, zamieszkania lub siedzibę główną w Państwie Członkowskim innym niż Państwo Członkowskie pochodzenia, w tym wymienione powyżej organy, traktowane są w taki sam sposób i zgodnie z tą samą kolejnością, jak roszczenia o równorzędnym charakterze wnoszone przez wierzycieli mających miejsce stałego pobytu, zamieszkania lub siedzibę główną w Państwie Członkowskim pochodzenia. 3. Z wyjątkiem przypadków, gdy przepisy prawa Państwa Członkowskiego pochodzenia stanową inaczej, wierzyciel przesyła ewentualne kopie dokumentów potwierdzających, wskazuje charakter roszczenia, datę jego powstania oraz kwotę, określa, czy domaga się preferencji, zabezpieczenia na rzeczy lub zabezpieczenia tytułu prawnego roszczenia oraz które aktywa zapewniają jego zabezpieczenie. Nie ma potrzeby wskazywania kolejności zaspokajania roszczeń ubezpieczeniowych z art. 10.