art. 17

Artykuł 17 Języki i forma 1. Informacje w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 15, przekazywane są w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego pochodzenia. W tym celu wykorzystywany jest formularz z nagłówkiem "Zaproszenie do wnoszenia roszczeń; terminy, których należy przestrzegać" lub, jeżeli prawo Państwa Członkowskiego pochodzenia zezwala na przedkładanie uwag odnoszących się do roszczeń — "Zaproszenie do przedstawiania uwag odnoszących się do roszczeń; terminy, których należy przestrzegać", we wszystkich urzędowych językach Unii Europejskiej. Jednakże w przypadku gdy znany wierzyciel ma roszczenie ubezpieczeniowe, informacja w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 15, przekazywana jest w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego, w którym wierzyciel ma zwykłe miejsce stałego pobytu, zamieszkania lub siedzibę główną. 2. Każdy wierzyciel, który ma miejsce stałego pobytu, zamieszkania lub siedzibę główną w Państwie Członkowskim innym niż Państwo Członkowskie pochodzenia, może wnieść swoje roszczenie lub przedłożyć uwagi odnoszące się do roszczenia w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych tego Państwa Członkowskiego. W tym przypadku wniesione roszczenie lub przedłożone uwagi odnoszące się do roszczenia noszą odpowiednio nagłówek "Wniesienie roszczenia" lub "Przedłożenie uwag odnoszących się do roszczenia" w języku urzędowym lub w jednym z języków urzędowych Państwa Członkowskiego pochodzenia.