art. 2

ROZPORZĄDZENIE (WE) NR 2560/2001 PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie płatności transgranicznych w euro

32001R2560

Treść przepisu

Artykuł 2 Definicje Do celów niniejszego rozporządzenia stosuje się następujące definicje: a) "płatności transgraniczne" oznaczają: i) "transgraniczne przekazy bankowe" będące transakcjami przeprowadzonymi z inicjatywy zleceniodawcy poprzez instytucję lub jej oddział w jednym Państwie Członkowskim w celu udostępnienia kwoty pieniężnej beneficjentowi w instytucji lub jej oddziale w innym Państwie Członkowskim; zleceniodawcą i beneficjentem może być ta sama osoba; ii) "transgraniczne elektroniczne transakcje płatnicze", którymi są: - transgraniczne przekazy środków pieniężnych dokonywane poprzez elektroniczny instrument płatności, inne niż te zamawiane i wykonywane przez instytucje, - transgraniczne wycofanie gotówki poprzez elektroniczny instrument płatności oraz wielokrotnego użytku elektroniczne karty płatnicze w bankomatach i kasach automatycznych w pomieszczeniach wystawiającego lub instytucji, która na mocy umowy akceptuje instrument płatniczy; iii) "czeki transgraniczne" będące czekami papierowymi określonymi w Konwencji genewskiej przewidującej jednolite prawa dla czeków z dnia 19 marca 1931 r. wystawione na instytucję położoną wewnątrz Wspólnoty i wykorzystywane do transakcji transgranicznych wewnątrz Wspólnoty; b) "elektroniczny instrument płatności" oznacza instrument płatności ze zdalnym dostępem oraz elektroniczną kartę płatniczą, które umożliwiają posiadaczowi dokonywanie jednej lub więcej elektronicznych transakcji płatniczych; c) "instrument płatności ze zdalnym dostępem" oznacza instrument umożliwiający jego posiadaczowi dostęp do środków posiadanych na koncie w instytucji, dzięki czemu płatność może zostać dokonana na rzecz beneficjenta oraz normalnie wymaga kodu identyfikacji osobowej i/lub jakiegokolwiek innego podobnego dowodu tożsamości. Instrumenty płatności ze zdalnym dostępem obejmują w szczególności karty płatnicze (zarówno kredytowe, debetowe, debetowe z odroczoną płatnością, jak i karty rozliczeniowe), a także karty do zastosowania w bankowości telefonicznej i typu home-banking. Definicja ta nie obejmuje transgranicznych przekazów bankowych; d) "instrument pieniądza elektronicznego" oznacza instrument płatności wielokrotnego użytku, zarówno kartę z zapisanymi wartościami, jak i pamięć komputerową, na której jednostki wartości są elektronicznie przechowywane; e) "instytucja" oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną, która prowadząc działalność gospodarczą, wykonuje płatności transgraniczne; f) "opłaty nałożone" oznaczają każdą opłatę nałożoną przez instytucję i bezpośrednio związaną z transgranicznymi transakcjami płatności w euro.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy