art. 2

ROZPORZĄDZENIE KOMISJI (WE) NR 466/2001- z dnia 8 marca 2001 r. ustalające najwyższe dopuszczalne poziomy dla niektórych zanieczyszczeń w środkach spożywczych

32001R0466

Treść przepisu

Artykuł 2 1. W przypadku produktów, innych niż produkty wymienione na podstawie art. 4 ust. 1, które są produktami suszonymi, rozcieńczonymi, przetworzonymi lub złożonymi z więcej niż jednego składnika, najwyższy dopuszczalny poziom mający zastosowanie, jest poziomem ustanowionym w załączniku I, uwzględniając odpowiednio: a) zmiany stężenia zanieczyszczeń, spowodowanych procesami suszenia lub rozcieńczania; b) zmiany stężenia zanieczyszczeń spowodowanych przez proces przetwarzania; c) odpowiednich proporcji składników w produkcie; oraz d) analitycznej granicy oznaczania ilościowego. Akapit pierwszy stosuje się, o ile dla tych suszonych, rozcieńczonych, przetworzonych lub złożonych produktów nie są ustalone szczególne najwyższe dopuszczalne poziomy. 2. Najwyższe dopuszczalne poziomy określone w załączniku I stosuje się również do żywności przeznaczonej dla niemowląt i małych dzieci, objętej dyrektywą 91/321/EWG oraz dyrektywą 96/5/WE, o ile nie zostały ustalone bardziej surowe wymagania dotyczące poziomów zanieczyszczeń przez ustawodawstwo krajowe dotyczące określonych produktów, przy odpowiednim uwzględnieniu zmian stężenia zanieczyszczeń wynikających z suszenia, rozcieńczania lub przetwarzania oraz odpowiednich stężeń składników w produkcie. Szczególne najwyższe dopuszczalne poziomy zanieczyszczeń dla tych środków spożywczych ustalane są najpóźniej do dnia 5 kwietnia 2004 r. 3. Bez uszczerbku dla przepisów art. 3 ust. 1 i art. 4 ust. 3, zakazane jest użycie produktów, które nie spełniają wymagań dotyczących najwyższych dopuszczalnych poziomów określonych w załączniku I, jako składników żywności do produkcji złożonych środków spożywczych.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy