art. 3

Artykuł 3 Definicje Do celów niniejszej dyrektywy: a) "AOT40" oznacza sumę różnic między godzinowymi stężeniami ozonu w warstwie przyziemnej większymi niż 80 μg/m3 (= 40 ppb) a wartością 80μg/m3 w ciągu dnia, zebranymi w okresie od maja do lipca każdego roku; b) "AOT60" oznacza sumę różnic między godzinowymi stężeniami ozonu w warstwie przyziemnej większymi niż 120 μg/m3 (= 60 ppb) a wartością 120μg/m3, zebranymi w ciągu całego roku; c) "ładunek krytyczny" oznacza ilościowy szacunek wielkości oddziaływania jednego lub więcej rodzajów zanieczyszczeń, poniżej którego, zgodnie z obecnym stanem wiedzy, nie występuje znaczące szkodliwe oddziaływanie na wrażliwe elementy środowiska; d) "poziom krytyczny" oznacza stężenie zanieczyszczeń w atmosferze, powyżej którego, zgodnie z obecnym stanem wiedzy, może występować bezpośrednie negatywne oddziaływanie na receptory takie jak ludzie, rośliny, ekosystemy lub materiały; e) "emisja" oznacza uwolnienie do atmosfery substancji ze źródła punktowego lub rozproszonego; f) "komórka siatki" oznacza kwadrat 150 km × 150 km, stanowiący rozdzielczość stosowaną przy nanoszeniu na mapę ładunków krytycznych w skali europejskiej, jak również przy monitorowaniu emisji i składowania zanieczyszczeń powietrza w ramach Wspólnego programu monitoringu i oceny transgranicznego przenoszenia zanieczyszczeń na dalekie odległości w Europie (EMEP); g) "cykl lądowania i startu" oznacza cykl obejmujący następujący okres w każdym trybie operacyjnym: podchodzenie do lądowania – 4,0 minuty; kołowanie/postojowy bieg jałowy – 26,0 minut; start – 0,7 minuty; wznoszenie się – 2,2 minuty; h) "krajowy poziom emisji" oznacza maksymalną ilość substancji wyrażoną w kilotonach, którą Państwo Członkowskie może wyemitować w roku kalendarzowym; i) "tlenki azotu" i "NOx" oznaczają tlenek azotu i ditlenek azotu, wyrażony jako ditlenek azotu; j) "ozon w warstwie przyziemnej" oznacza ozon w najniższej części troposfery; k) "lotne związki organiczne" oraz "LZO" oznaczają wszystkie związki organiczne powstałe w wyniku działalności człowieka, poza metanem, wykazujące zdolność wytwarzania fotochemicznych utleniaczy w reakcji z tlenkami azotu w obecności światła słonecznego.