art. 7

Artykuł 7 Środki podejmowane w gospodarstwach kontaktowych 1. Gospodarstwa są uznawane za gospodarstwa kontaktowe, gdy urzędowy lekarz weterynarii stwierdzi albo uzna na podstawie dochodzenia epidemiologicznego przeprowadzonego zgodnie z art. 8, że klasyczny pomór świń mógł być wprowadzony albo z innych gospodarstw do gospodarstwa określonego w art. 4 lub 5 albo z gospodarstwa określonego w art. 4 lub 5 do innych gospodarstw. Przepisy art. 4 stosuje się w takich gospodarstwach do momentu urzędowego wykluczenia podejrzenia klasycznego pomoru świń. 2. Właściwy organ stosuje środki przewidziane w art. 5 ust. 1 w gospodarstwach kontaktowych określonych w ust. 1 niniejszego artykułu, jeśli wymaga tego sytuacja epidemiologiczna. Pobierana jest wystarczająca liczba próbek od zabijanych świń, zgodnie z instrukcją diagnostyczną, aby obecność wirusa klasycznego pomoru świń w tym gospodarstwie została potwierdzona lub wykluczona. 3. Główne kryteria oraz czynniki ryzyka uwzględniane w celu zastosowania środków przewidzianych w art. 5 ust. 1 lit. a) w gospodarstwach kontaktowych są ustanowione w załączniku V. Te kryteria, jak i czynniki ryzyka, mogą być sukcesywnie zmieniane lub uzupełniane w celu uwzględnienia rozwoju i doświadczeń naukowych, zgodnie z procedurą określoną w art. 26 ust. 2.