art. 9

Artykuł 9 Ustanawianie okręgów zapowietrzonych i zagrożonych 1. Niezwłocznie po tym, jak diagnoza występowania klasycznego pomoru świń w gospodarstwie zostanie urzędowo potwierdzona, właściwy organ ustanawia okręgi zapowietrzone o promieniu wynoszącym co najmniej 3 kilometry wokół ogniska choroby, który sam zawiera się w okręgu zagrożonym o promieniu wynoszącym co najmniej 10 kilometrów. Środki określone w art. 10 i 11 stosuje się w odpowiednich okręgach. 2. Przy ustanawianiu okręgów właściwy organ musi uwzględnić: a) wyniki dochodzenia epidemiologicznego przeprowadzonego zgodnie z art. 8; b) położenie geograficzne, w szczególności naturalne lub sztuczne granice; c) lokalizację i odległość między gospodarstwami; d) schematy przemieszczania i handlu świniami oraz dostępność ubojni; e) dostępne urządzenia i personel do nadzoru wszelkich przemieszczeń świń wewnątrz okręgów, w szczególności jeśli świnie przeznaczone do zabicia muszą być przemieszczone z ich gospodarstwa pochodzenia. 3. Jeśli okręg obejmuje części terytoriów kilku Państw Członkowskich, właściwe organy zainteresowanych Państw Członkowskich współpracują w celu ustanowienia okręgu. 4. Właściwy organ podejmuje wszystkie niezbędne środki, łącznie z użyciem widocznych znaków oraz ostrzeżeń oraz wykorzystaniem mediów takich jak prasa i telewizja, aby zapewnić, że wszystkie osoby w okręgach zapowietrzonych i zagrożonych są w pełni świadome ograniczeń obowiązujących zgodnie z art. 10 i 11 oraz podejmują takie środki, jakie uznają za stosowne, dla zapewnienia odpowiedniego stosowania tych środków.