art. 9

Artykuł 9 Pomoc podlegająca uprzedniej notyfikacji Komisji 1. Systemy pomocy, które koncentrują się na poszczególnych sektorach nie są zwolnione z obowiązku notyfikacji na mocy niniejszego rozporządzenia i podlegają one wymogowi notyfikacji wynikającemu z art. 88 ust. 3 Traktatu. 2. Niniejsze rozporządzenie nie zwalnia z obowiązku notyfikacji przyznania pomocy pojedynczemu przedsiębiorstwu lub zakładowi przekraczającej wielkość pomocy brutto określoną na 15 mln EUR przez dowolny okres trzyletni. Komisja oceni taką pomoc, jeżeli zostanie ona przyznana zgodnie z systemem, który w innym przypadku jest wyłączony na mocy niniejszego rozporządzenia odwołując się jedynie do kryteriów wynikających z niniejszego rozporządzenia. 3. Niniejsze rozporządzenie nie narusza jakichkolwiek zobowiązań Państwa Członkowskiego w zakresie notyfikacji indywidualnego przyznania pomocy zgodnie z zobowiązaniami przyjętymi w kontekście innych instrumentów pomocy państwa oraz w szczególności zobowiązania dotyczącego notyfikacji lub poinformowania Komisji o pomocy na rzecz przedsiębiorstwa otrzymującego pomoc restrukturyzacyjną w rozumieniu wskazówek Wspólnoty dotyczących pomocy w zakresie ratowania oraz restrukturyzacji firm przechodzących trudności oraz zobowiązania w zakresie notyfikacji pomocy regionalnej dla dużych projektów inwestycyjnych zgodnie z obowiązującymi ramami wielosektorowymi. 4. Systemy pomocy mające na celu promowanie rekrutacji kategorii pracowników, którzy nie znajdują się w szczególnie niekorzystnej sytuacji w rozumieniu art. 2 lit. f) nadal będą podlegać wymogowi notyfikacji wynikającemu z art. 88 ust. 3 Traktatu chyba że zostaną wyłączone na mocy art. 4. Dokonując notyfikacji Państwa Członkowskie przedłożą celem dokonania oceny przez Komisję argumenty wskazujące, że dani pracownicy znajdują się w szczególnie niekorzystnej sytuacji. W tym celu stosuje się art. 5. 5. Pomoc w zakresie utrzymania miejsc pracy, mianowicie wsparcie finansowe udzielane przedsiębiorstwu w celu utrzymania pracowników, którzy w innym przypadku zostaliby zwolnieni, podlega wymogowi notyfikacji wynikającemu z art. 88 ust. 3 Traktatu. Z zastrzeżeniem zasad sektorowych, Komisja może udzielić zgody na taką pomoc tylko, jeżeli zgodnie z art. 87 ust. 2 lit. b) Traktatu pomoc ta ma za zadanie zrekompensować szkody spowodowane przez klęski żywiołowe lub wyjątkowe wydarzenia, lub na mocy warunków odnoszących się do pomocy operacyjnej we wskazówkach dotyczących krajowej pomocy regionalnej, w regionach, które mogą podlegać odstępstwu na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) dotyczącego rozwoju gospodarczego obszarów, gdzie poziom życia jest nienormalnie niski, lub gdzie występuje niedostateczne zatrudnienie. 6. Pomoc w zakresie zamiany umów tymczasowych o pracę lub umów na czas określony na umowy o pracę na czas nieokreślony podlega obowiązkowi notyfikacji wynikającemu z art. 88 ust. 3 Traktatu. 7. Systemy pomocy w zakresie dzielenia stanowiska z inną osobą, w celu udzielenia wsparcia pracującym rodzicom i podobne środki dotyczące zatrudnienia, które promują zatrudnienie, jednakże ich skutkiem nie jest wzrost zatrudnienia netto, rekrutacja pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji lub rekrutacja lub zatrudnienie osób niepełnosprawnych nadal podlegają wymogowi notyfikacji wynikającemu z art. 88 ust. 3 Traktatu i są oceniane przez Komisję zgodnie z art. 87. 8. Inne środki pomocy, których cele związane są z zatrudnieniem i rynkiem pracy, takie jak środki zachęcające do wcześniejszego przejścia na emeryturę, również podlegają wymogowi notyfikacji wynikającemu z art. 88 ust. 3 Traktatu oraz będą oceniane przez Komisję zgodnie z art. 87. 9. Indywidualne przypadki przyznawania pomocy w zakresie zatrudnienia niezależnie od jakiegokolwiek systemu podlegają wymogowi notyfikacji wynikającemu z art. 88 ust. 3 Traktatu. Taka pomoc będzie oceniana w świetle niniejszego rozporządzenia i może być zatwierdzona przez Komisję tylko, jeżeli jest ona zgodna z konkretnymi obowiązującymi zasadami określonymi w odniesieniu do sektora, w którym działa beneficjent oraz jedynie, jeżeli możliwe jest wykazanie, że skutki takiej pomocy w zakresie zatrudnienia przeważają nad wpływem na konkurencję na danym rynku.