art. 4

Artykuł 4 1. Państwa Członkowskie zapewnią, by odmiana została zatwierdzona, tylko jeżeli jest odrębna, trwała i wyrównana. Odmiana ta musi mieć odpowiednią wartość, by warto ją było uprawiać i robić z niej użytek. 2. Nie będzie wymagane sprawdzanie wartości użytkowej i wartości ze względu na uprawę: a) przy zatwierdzaniu odmian trawy, jeżeli hodowca zadeklaruje, że materiał siewny jego odmiany nie jest przeznaczy do uprawy roślin pastewnych; b) przy zatwierdzaniu odmian, których materiał siewny ma być sprzedawany w innym Państwie Członkowskim, które już zatwierdziło dane odmiany, uwzględniając ich wartość dla uprawy i wartość użytkową; c) przy zatwierdzaniu odmian (linie wsobne, mieszańce) przeznaczonych wyłącznie na składniki do odmian mieszańcowych spełniających wymagania ust. 1. 3. W przypadku odmian, do których ma zastosowanie ust. 2 lit. a), można podjąć, zgodnie z procedurą określoną w art. 23 ust. 2 i do wielkości, która będzie uzasadniona w interesie swobodnego obrotu materiału siewnego wewnątrz Wspólnoty, decyzję, że konieczne jest wykazanie po odpowiednim sprawdzeniu danych odmian ich przydatności do celów, do których zgodnie z oświadczeniem mają być przeznaczone. W takich przypadkach należy określić warunki sprawdzania. 4. W przypadku odmian zmodyfikowanych genetycznie, w znaczeniu dyrektywy 90/220/EWG art. 2 ust. 1 i 2, zatwierdza się celowe uwolnienie do środowiska danej odmiany tylko po podjęciu wszystkich właściwych środków pozwalających uniknąć ujemnych skutków dla zdrowia ludzkiego i dla środowiska. 5. Jeżeli jednak materiał otrzymany z jakiejś odmiany rośliny ma być użyty jako artykuł spożywczy lub jako składnik artykułu spożywczego wchodzący w zakres rozporządzenia (WE) nr 258/97, to te artykuły spożywcze lub składniki artykułów spożywczych nie mogą: - stwarzać niebezpieczeństwa dla konsumenta, - wprowadzać konsumenta w błąd, - różnić się od artykułów spożywczych lub składników artykułów spożywczych, które mają zastępować, w takim stopniu, że ich normalne spożycie byłoby ze względów żywieniowych niekorzystne dla konsumenta. 6. W interesie zachowania genetycznych zasobów roślinnych, tak jak to określono w art. 20 ust. 2, Państwa Członkowskie mogą odstąpić od kryteriów zatwierdzania, określonych w pierwszym zdaniu ust. 1, tak dalece jak są ustalone szczegółowe warunki, zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 23 ust. 2, odnośnie do wymagań art. 20 ust. 3 lit. a) i b).