art. 5

DYREKTYWA RADY 2002/53/WE z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie wspólnego katalogu odmian gatunków roślin uprawnych

32002L0053

Treść przepisu

Artykuł 5 1. Daną odmianę uznaje się za odrębną, jeżeli niezależnie od tego, jakie jest jej pochodzenie, sztuczne lub naturalne, od początkowej odmiany, z której powstała, odmiana ta wyraźnie różni się jedną lub kilkoma ważnymi cechami od każdej innej odmiany znanej we Wspólnocie. Musi istnieć możliwość dokładnego rozpoznawania i dokładnego definiowania cech odmiany. Odmianą znaną we Wspólnocie jest każda taka odmiana, która w okresie, w którym zgodnie z przepisami złożono wniosek o zatwierdzenie danej odmiany, jest: - wymieniona we Wspólnym katalogu odmian gatunków roślin rolniczych lub w katalogu odmian gatunków warzyw, lub - nie jest podana w żadnym z tych katalogów, ale została zatwierdzona lub wnioskowana do kwalifikacji w Państwie Członkowskim, o którym mowa, lub w innym Państwie Członkowskim w celu zakwalifikowania i sprzedaży lub ze względu na zakwalifikowanie dla innych państw, jeżeli te warunki są spełnione we wszystkich zainteresowanych Państwach Członkowskich zostaje podjęta decyzja odnośnie do wniosku o zatwierdzenie danej odmiany. 2. Odmianę uznaje się za trwałą, jeżeli po kolejnym rozmnożeniu lub krzyżowaniu lub na koniec każdego cyklu (jeżeli hodowca zdefiniował jakiś konkretny cykl rozmnożenia lub krzyżowania) jej charakterystyczne właściwości nie zmieniają się. 3. Odmianę uznaje się za wyrównaną, jeżeli niezależnie od bardzo nielicznych odchyleń rośliny, z których się składa, są podobne lub genetycznie identyczne pod względem charakterystycznych właściwości rozpatrywanych w tym celu jako całość, przy czym bierze się pod uwagę charakterystyczne cechy systemów rozmnażania roślin. 4. Uważa się, że odmiana ma zadowalającą wartość dla uprawy i wartość użytkową, jeżeli w porównaniu z innymi odmianami zatwierdzonymi do katalogu Państwa Członkowskiego, o którym mowa, jej cechy traktowane jako całość oferują, przynajmniej pod względem produkcji w jakimś regionie, wyraźną poprawę albo pod względem uprawy, albo pod względem możliwości wykorzystania zbiorów lub otrzymanych z nich produktów. Jeżeli istnieją inne pierwszorzędne cechy charakterystyczne, można zlekceważyć pojedyncze mniej korzystne cechy.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy