art. 13

Artykuł 13 1. W zakresie niezbędnym do umożliwienia dokonania wywozu wymienionych poniżej produktów na podstawie notowań cenowych lub cen tych produktów na rynku światowym i w ramach ograniczeń wynikających z umów zawartych zgodnie z art. 300 Traktatu, różnica między tymi notowaniami cenowymi lub cenami a cenami we Wspólnocie może być pokryta z refundacji wywozowych: a) produkty wymienione w art. 1, które mają być wywiezione bez dalszego przetwarzania; b) produkty wymienione w art. 1, które mają być wywiezione w formie towarów wymienionych w załączniku III. Refundacje wywozowe dla produktów określonych w lit. b) nie mogą być wyższe niż stosowane w odniesieniu do takich produktów wywożonych bez dalszego przetwarzania. 2. Metoda, która zostanie przyjęta do podziału ilości, które można wywieźć, stosując refundację jest metodą: a) jak najlepiej dopasowaną do charakteru produktu i sytuacji na danym rynku, z dopuszczeniem możliwości najbardziej skutecznego wykorzystania dostępnych zasobów, przy wzięciu pod uwagę efektywności i struktury wspólnotowego wywozu bez dyskryminacji między małymi i dużymi podmiotami gospodarczymi; b) jak najmniej skomplikowaną dla podmiotów pod względem administracyjnym, biorąc pod uwagę wymogi administracyjne; c) wykluczającą dyskryminację między zainteresowanymi podmiotami. 3. Refundacje wywozowe są jednakowe w całej Wspólnocie. Mogą się one różnić w zależności od miejsca przeznaczenia, jeżeli zróżnicowanie takie będzie niezbędne ze względu na sytuację na rynku światowym lub szczególne wymogi niektórych rynków. Refundacje ustala się zgodnie z procedurą określoną w art. 25 ust. 2. Refundacje mogą być ustalane: a) w regularnych odstępach czasu; b) w drodze zaproszenia do składania ofert dla produktów, w odniesieniu do których w przeszłości przewidziano stosowanie takiej procedury. Refundacje wywozowe ustalane w regularnych odstępach czasu mogą, jeśli to konieczne, być zmieniane w danym okresie przez Komisję na wniosek Państwa Członkowskiego lub z jej własnej inicjatywy.