art. 1
32003L0006
Treść przepisu
Artykuł 1
Do celów niniejszej dyrektywy:
1. "Informacja wewnętrzna" oznacza informację o ściśle określonym charakterze, niepodaną do wiadomości publicznej, dotyczącą bezpośrednio lub pośrednio jednego lub kilku emitentów instrumentów finansowych lub jednego lub kilku instrumentów finansowych i które, gdyby zostały podane do wiadomości publicznej, miałyby prawdopodobnie znaczny wpływ na ceny tych instrumentów finansowych lub na cenę powiązanych pochodnych instrumentów finansowych.
W odniesieniu do towarowych instrumentów pochodnych "informacja wewnętrzna" oznacza informację o ściśle określonym charakterze, niepodaną do wiadomości publicznej, dotyczącą bezpośrednio lub pośrednio jednego lub kilku takich instrumentów pochodnych, w stosunku do której użytkownicy rynku, na którym dokonuje się obrotu takimi instrumentami pochodnymi, oczekują, że zostanie im udostępniona zgodnie z przyjętymi praktykami na takich rynkach.
Dla osób odpowiedzialnych za wykonywanie zleceń dotyczących instrumentów finansowych "informacja wewnętrzna" oznacza także informację przekazywaną przez klienta i odnoszącą się do wykonywanych bieżących zleceń klienta, o ściśle określonym charakterze, dotyczącą bezpośrednio lub pośrednio jednego lub kilku emitentów instrumentów finansowych i która, gdyby została podana do wiadomości publicznej, miałaby prawdopodobnie znaczny wpływ na ceny tych instrumentów finansowych lub na cenę powiązanych pochodnych instrumentów finansowych.
2. "Manipulacja na rynku" oznacza:
a) zawieranie transakcji lub składanie zleceń:
- które dają, lub prawdopodobnie dawałyby, fałszywe lub wprowadzające w błąd sygnały dotyczące podaży, popytu lub ceny instrumentów finansowych, lub
- które zapewniają, przez osobę lub osoby działające w porozumieniu, cenę jednego lub kilku instrumentów finansowych na nienormalnym lub sztucznym poziomie,
jeżeli osoba uczestnicząca w takich transakcjach lub składająca zlecenia nie wykaże, że przyczyny takiego działania są zgodne z prawem oraz że te transakcje lub zlecenia są zgodne z przyjętymi praktykami rynkowymi na danym rynku regulowanym;
b) zawieranie transakcji lub składanie zleceń przy użyciu fikcyjnych procedur lub innych form oszustw lub podstępów;
c) rozpowszechnianie informacji poprzez media, także Internet, lub innymi sposobami, które dają, lub mogłyby dawać, fałszywe lub wprowadzające w błąd sygnały w odniesieniu do instrumentów finansowych, w tym upowszechnianie plotek oraz informacji fałszywych i wprowadzających w błąd, jeżeli osoba upowszechniająca wiedziała lub powinna była wiedzieć, że informacje te są fałszywe lub wprowadzające w błąd. W odniesieniu do dziennikarzy działających w ramach swoich obowiązków zawodowych takie rozpowszechnianie informacji ocenia się, bez uszczerbku dla przepisów art. 11, uwzględniając zasady regulujące wykonywanie tego zawodu, chyba że osoby te osiągają bezpośrednio lub pośrednio korzyści lub zyski z upowszechniania przedmiotowych informacji.
Wyróżnia się w szczególności następujące przypadki podstawowych definicji zawartych powyżej w lit. a), b) i c):
- zachowanie osoby lub osób działających w porozumieniu mające na celu zapewnienie pozycji dominującej nad podażą lub popytem na instrument finansowy, które powoduje ustalenie, bezpośrednio lub pośrednio, cen nabycia lub zbycia lub stwarza inne nieuczciwe warunki transakcji,
- nabywanie lub zbywanie instrumentów finansowych na zamknięciu rynku wywołujące efekt wprowadzenia w błąd inwestorów kierujących się ceną zamknięcia,
- osiąganie korzyści z okazjonalnego lub regularnego dostępu do mediów tradycyjnych lub elektronicznych poprzez wyrażanie opinii o instrumencie finansowym (lub pośrednio o jego emitencie) przy uprzednim zajęciu stanowiska wobec tego instrumentu finansowego i korzystanie w następstwie z wpływu, jaki ma wyrażona opinia na cenę tego instrumentu bez jednoczesnego ujawnienia tego konfliktu interesów we właściwy i skuteczny sposób.
Definicje manipulacji na rynku są dostosowywane w celu włączenia nowych rodzajów działalności stanowiących w praktyce manipulację na rynku.
3. "Instrument finansowy" oznacza:
- zbywalne papiery wartościowe według definicji zawartej w dyrektywie Rady 93/22/EWG z dnia 10 maja 1993 r. w sprawie usług inwestycyjnych w zakresie papierów wartościowych[9],
- jednostki uczestnictwa w przedsiębiorstwach zbiorowego inwestowania,
- instrumenty rynku pieniężnego,
- kontrakty finansowe typu futures, w tym równoważne instrumenty rozliczane w gotówce,
- umowy terminowe na stopy procentowe,
- kontrakty typu swap dotyczące stopy procentowej, walut lub udziałów,
- opcje nabycia lub zbycia instrumentów objętych tymi kategoriami, wraz z równoważnymi instrumentami rozliczanymi w gotówce. Kategoria ta obejmuje w szczególności opcje walutowe i opcje stopy procentowej,
- towarowe instrumenty pochodne,
- wszelkie inne instrumenty dopuszczone do obrotu na rynku regulowanym w Państwie Członkowskim lub ubiegające się o zezwolenie o dopuszczenie do obrotu na takim rynku.
4. "Rynek regulowany" oznacza rynek według definicji zawartej w art. 1 ust. 13 dyrektywy 93/22/EWG.
5. "Przyjęte praktyki na rynku" oznaczają praktyki racjonalnie spodziewane na jednym lub więcej rynkach finansowych i zaakceptowane przez właściwy organ zgodnie z wytycznymi przyjętymi przez Komisję zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 17 ust. 2.
6. "Osoba" oznacza każdą osobę fizyczną lub prawną.
7. "Właściwy organ" oznacza właściwy organ wyznaczony zgodnie z art. 11.
W celu uwzględnienia sytuacji na rynkach finansowych i zapewnienia jednolitego stosowania niniejszej dyrektywy we Wspólnocie Komisja, stanowiąc zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 17 ust. 2, przyjmuje środki wykonawcze dotyczące pkt 1, 2 i 3 niniejszego artykułu.
© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy