art. 10

Artykuł 10 Pomoc dla grup producentów 1. Pomoc początkowa na utworzenie grup producentów lub stowarzyszeń producentów jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu jest wyłączona z obowiązku zgłoszenia określonego w art. 88 ust. 3 Traktatu, jeśli spełnia warunki przedstawione w ust. 2–9. 2. Pod warunkiem istnienia upoważnienia do pomocy finansowej, zgodnie z prawodawstwem odnośnego Państwa Członkowskiego, do otrzymania pomocy określonej w ust. 1 uprawnione są: a) grupy producentów lub stowarzyszenia producentów zaangażowane w wytwarzanie produktów rolnych i/lub b) stowarzyszenia producentów odpowiedzialne za nadzór stosowania określeń pochodzenia lub znaków jakości zgodnie z prawem Wspólnoty. Wewnętrzne przepisy grup lub stowarzyszeń producentów muszą zapewniać zobowiązanie członków do wprowadzania do obrotu produkcji zgodnie z określonymi przez grupę czy stowarzyszenie zasadami podaży i wprowadzania na rynek. Przepisy te mogą zezwalać na wprowadzanie do obrotu części produkcji bezpośrednio przez rolnika. Przepisy muszą wymagać od producentów wstępujących do grupy lub stowarzyszenia, aby pozostawali ich członkami przez co najmniej trzy lata i informowali o wystąpieniu z nich z co najmniej dwunastomiesięcznym wyprzedzeniem. Przepisy muszą ponadto zawierać wspólne zasady w zakresie produkcji, w szczególności dotyczące jakości produktu lub stosowania praktyk ekologicznych, wspólnych zasad w zakresie wprowadzania towarów na rynek oraz zasad informacji o produkcie, ze szczególnym uwzględnieniem zbiorów i dostępności. Producenci muszą jednak zachować odpowiedzialność za zarządzanie swymi gospodarstwami. Umowy zawarte w ramach grupy lub stowarzyszenia producentów muszą w pełni stosować się do odpowiednich przepisów prawa konkurencji, w szczególności art. 81 i 82 Traktatu. 3. Wydatki kwalifikowane mogą obejmować wynajem odpowiednich pomieszczeń, pozyskanie sprzętu biurowego, w tym sprzętu komputerowego i oprogramowania, koszty personelu administracyjnego, koszty ogólne oraz opłaty prawne i administracyjne. Jeśli pomieszczenia są zakupywane, wydatki dopuszczalne w stosunku do pomieszczeń ograniczone są do kosztów wynajmu po stawkach rynkowych. 4. Pomoc musi być tymczasowa, musi obniżać się i nie może przekraczać 100 % kosztów dopuszczalnych poniesionych w pierwszym roku. Poziom pomocy musi być zmniejszany o co najmniej 20 punktów procentowych za każdy rok działania, tak, aby w piątym roku kwota pomocy była ograniczona do 20 % rzeczywistych wydatków dopuszczalnych poniesionych w tym roku. 5. Nie można wypłacać pomocy w stosunku do kosztów poniesionych po piątym roku lub po siódmym roku po uznaniu organizacji producentów. Nie stanowi to uszczerbku dla dotacji w stosunku do wydatków dopuszczalnych ograniczonych do oraz wynikających z rocznego wzrostu obrotów beneficjenta o co najmniej 30 %, gdy ma to miejsce w wyniku przystąpienia nowych członków i/lub objęcia nowych produktów. 6. Nie udziela się pomocy organizacjom producentów, takim jak spółki czy spółdzielnie, których celem jest zarządzanie jednym lub więcej gospodarstw rolnych, które w rezultacie są pojedynczymi producentami. 7. Nie udziela się pomocy innym stowarzyszeniom rolniczym, które podejmują zadania na poziomie produkcji rolnej, takie jak wzajemne wsparcie, usługi dla gospodarstw z zakresu pomocy społecznej i zarządzania, w gospodarstwach członków, bez zaangażowania się we wspólne przystosowanie podaży do rynku. 8. Całkowita kwota pomocy udzielonej grupie producentów lub stowarzyszeniu zgodnie z niniejszym artykułem nie może przekraczać 100000 EUR. 9. Nie udziela się pomocy grupom lub stowarzyszeniom producentów, których cele są sprzeczne z rozporządzeniem Rady ustanawiającym wspólną organizację rynku.