art. 7

Artykuł 7 Inwestycje w zakresie przetwórstwa i obrotu 1. Pomoc na cele inwestycji w przetwórstwo i obrót produktami rolnymi jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 lit. c) Traktatu i jest wyłączona z obowiązku notyfikacji określonego w art. 88 ust. 3 Traktatu, jeśli spełnia warunki przedstawione w ust. 2–7. 2. Wielkość pomocy brutto nie może przekraczać: a) 50 % dopuszczalnych inwestycji w regionach Celu 1; b) 40 % dopuszczalnych inwestycji w innych regionach. 3. Dopuszczalne wydatki mogą obejmować: a) budowę, pozyskanie i ulepszenie nieruchomości; b) zakup lub zakup w formie leasingu nowych maszyn i sprzętu, włączając oprogramowanie komputerowe do wartości rynkowej majątku; inne koszty związane z umową leasingu (podatek, marża leasingodawcy, koszty refinansowania odsetek, koszty ogólne, koszty ubezpieczenia itd.) nie są wydatkami dopuszczalnymi; c) koszty ogólne, takie jak honoraria dla architektów, inżynierów i za konsultacje, studia wykonalności, uzyskanie patentów i pozwoleń, do 12 % wydatków określonych w lit. a) i b). W drodze odstępstwa od akapitu pierwszego lit. b), w należycie uzasadnionych przypadkach, zakup sprzętu używanego może być traktowany jako wydatek dopuszczalny, gdy zostaną spełnione następujące warunki: a) w oświadczeniu sprzedającego sprzęt potwierdzone jest jego dokładne pochodzenie oraz to, że sprzęt nie był już przedmiotem pomocy krajowej lub wspólnotowej; b) zakup sprzętu stanowi szczególną korzyść dla programu lub projektu lub jest niezbędny z uwagi na wyjątkowe okoliczności (np. żaden nowy sprzęt nie jest w tym czasie dostępny, co stanowi zagrożenie dla właściwej realizacji projektu); c) zmniejszenie kosztów związanych, a w wyniku tego kwoty pomocy, w porównaniu z kosztami tego samego sprzętu nowo zakupionego, przy zachowaniu korzystnego wskaźnika koszty-korzyści; d) pozyskany sprzęt używany musi posiadać charakterystyczne cechy techniczne i/lub technologiczne niezbędne dla wymagań projektu. 4. Pomocy udziela się jedynie dla przedsiębiorstw, które mogły wykazać, że stosują się do kryteriów przedstawionych w art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999. Pomoc może zostać udzielona w celu umożliwienia beneficjentowi zastosowanie się do nowo wprowadzonych norm minimalnych dotyczących środowiska naturalnego, higieny i dobrostanu zwierząt. Ocena zgodności z kryteriami art. 26 ust. 1 rozporządzenia (WE) nr 1257/1999 musi zostać dokonana na szczeblu przedsiębiorstwa przez podmiot publiczny lub niezależną stronę trzecią, która posiada kompetencje do wykonania takiej oceny. Przepisy wprowadzające system pomocy muszą określać sposób wykonania takiej oceny. 5. Muszą być dostępne wystarczające dowody potwierdzające, że istnieją na przyszłość normalne rynki zbytu dla odnośnych produktów. Ocena taka musi zostać przeprowadzona na właściwym szczeblu, określonym przez Państwo Członkowskie, w stosunku do odnośnych produktów, rodzajów inwestycji oraz istniejących i spodziewanych zdolności produkcyjnych. Ocena normalnych rynków zbytu musi zostać dokonana przez podmiot publiczny lub stronę trzecią, które są niezależne od beneficjenta pomocy i posiadają kompetencje do wykonania takiej oceny. Przepisy wprowadzające system pomocy muszą określać sposób wykonania takiej oceny. Ocena musi opierać się na ostatnich danych i musi zostać udostępniona publicznie. 6. Nie udziela się pomocy wbrew jakimkolwiek zakazom lub ograniczeniom ustalonym w rozporządzeniach Rady ustanawiających wspólne organizacje rynków, nawet jeśli takie zakazy i ograniczenia dotyczą jedynie wsparcia Wspólnoty. 7. Pomoc nie może być ograniczona do określonych produktów rolnych, nie udziela się jednak pomocy w następujących przypadkach: a) dla produkcji i obrotu produktami naśladującymi lub zastępującymi mleko i przetwory mleczne; b) dla działalności przetwórczej i obrotu w sektorze cukru.