art. 3

Artykuł 3 Skład grup roboczych 1. Przygotowując zalecenia wymienione w art. 6, 7, 12, 14, 16, 17 i 18, Agencja ustanawia określoną liczbę grup roboczych. Grupy robocze powinny przyjąć za podstawę doświadczenie i wiedzę specjalistów sektora kolejowego, a zwłaszcza doświadczenie zgromadzone przez Europejskie Stowarzyszenie ds. Interoperacyjności Kolei (AEIF), z jednej strony, oraz doświadczenie kompetentnych władz krajowych, z drugiej. Agencja zapewnia, że jej grupy robocze są kompetentne i reprezentatywne i że posiadają one odpowiednią reprezentację działów przemysłu i tych użytkowników, których będą dotyczyć środki, jakie może zaproponować Komisja na podstawie przekazywanych do niej zaleceń przez Agencję. Praca grup roboczych powinna być przejrzysta. Tam, gdzie prace wymienione w art. 6, 12 16 i 17 mają bezpośredni wpływ na warunki pracy, zdrowie i bezpieczeństwo pracowników przemysłowych, tam przedstawiciele związków zawodowych powinni uczestniczyć w odpowiednich pracach grup roboczych. 2. Agencja przedstawia uchwalony program prac reprezentatywnym organom sektora kolejowego, działającym na poziomie europejskim. Lista tych organów powinna zostać przedstawiona przez Komitet powołany na podstawie art. 21 dyrektywy 96/48/WE. Każdy organ i/lub grupa organów powinny przedstawić Agencji listę najbardziej wykwalifikowanych ekspertów uprawnionych do reprezentowania ich w każdej grupie roboczej. 3. Krajowe organy bezpieczeństwa określone w art. 16 dyrektywy w sprawie bezpieczeństwa kolei wyznaczają swoich przedstawicieli do grup roboczych, w których chcą uczestniczyć. 4. Agencja może, jeśli to konieczne, uzupełnić grupy robocze o niezależnych ekspertów uważanych za osoby kompetentne w przedmiotowej dziedzinie. 5. Grupom roboczym powinien przewodniczyć przedstawiciel Agencji.