art. 49

Artykuł 49 Równoważność 1. Po wprowadzeniu w życie umowy ustanawiającej ekwiwalencję norm, lub po przeprowadzeniu zadowalającego audytu, może zostać podjęta decyzja, zgodnie z procedurą określoną w art. 62 ust. 3, uznająca że środki które państwa trzecie lub ich regiony stosują na określonych obszarach zapewniają gwarancje równoważne do tych stosowanych we Wspólnocie, w przypadku gdy państwa trzecie dostarczają obiektywne dowody w tym zakresie. 2. Decyzja określona w ust. 1 określa zasady regulujące przywóz z tego państwa trzeciego lub regionu państwa trzeciego. Warunki mogą zawierać: a) rodzaj i treść świadectw, które muszą towarzyszyć produktom; b) szczególne wymagania mające zastosowanie do przywozu do Wspólnoty; c) gdy jest to konieczne, procedury sporządzania i zmieniania wykazów regionów lub zakładów z których dopuszczony jest przywóz. 3. Decyzja określona w ust. 1 traci moc zgodnie z tą samą procedurą oraz bezzwłocznie, gdy jakikolwiek warunek uznawania równoważności ustanowiony w momencie jej przyjęcia przestaje być spełniony.