art. 2

Artykuł 2 Pobieranie próbek z tusz 1.   Należy systematycznie pobierać próbki z tusz świń domowych w ubojniach w ramach badania poubojowego. Należy pobrać próbkę z każdej tuszy, a następnie zbadać ją pod kątem występowania włosienia, w laboratorium wyznaczonym przez właściwy organ, przy wykorzystaniu jednej z następujących metod wykrywania: a) referencyjna metoda wykrywania ustanowiona w rozdziale I załącznika I; lub b) równoważna metoda wykrywania ustanowiona w rozdziale II załącznika I. 2.   W oczekiwaniu na wyniki badań na występowanie włosienia i pod warunkiem zagwarantowania przez przedsiębiorstwo sektora spożywczego możliwości pełnego prześledzenia drogi produktu, a) takie tusze mogą zostać pokrojone na maksymalnie sześć części w ubojni lub zakładzie rozbioru w znajdującym się na tym samym terenie co ubojnia („siedziba”); b) w drodze odstępstwa od przepisów lit. a) i w następstwie zatwierdzenia przez właściwy organ, takie tusze mogą zostać pokrojone w zakładzie rozbioru stanowiącym część ubojni lub od niej oddzielonym, pod warunkiem że: i) procedura ta jest przeprowadzana pod nadzorem właściwego organu; ii) tusza lub jej części kierowane są do nie więcej niż jednego zakładu rozbioru; iii) zakład rozbioru znajduje się na terytorium Państwa Członkowskiego; oraz iv) w przypadku pozytywnych wyników wszystkie części tuszy uznaje się za niezdatne do spożycia przez ludzi. 3.   Należy systematycznie pobierać próbki z tusz koni, dzików oraz innych hodowlanych i dzikich gatunków zwierząt zagrożonych zarażeniem włosieniem w ubojniach lub zakładach przetwórczych zwierząt łownych jako część badania poubojowego. Nie należy przeprowadzać takiego pobierania próbek w przypadku, gdy właściwe organy ustaliły za pomocą oceny ryzyka, że zagrożenie zakażeniem włosieniem danego hodowlanego lub dzikiego gatunku jest znikome. Należy pobrać próbkę z każdej tuszy, a następnie zbadać ją zgodnie z załącznikami I i III w laboratorium wyznaczonym przez właściwy organ