art. 21

Artykuł 21 1.   W przypadku, gdy produkt pochodzący z państwa beneficjenta jest przywożony na warunkach, które powodują lub grożą spowodowaniem poważnych trudności dla wspólnotowego producenta podobnych lub bezpośrednio konkurujących produktów, zwykłe cła Wspólnej Taryfy Celnej na ten produkt mogą zostać ponownie wprowadzone w dowolnym czasie na żądanie Państwa Członkowskiego lub z inicjatywy Komisji. 2.   Komisja podejmuje formalną decyzję o rozpoczęciu dochodzenia w rozsądnym terminie. W przypadku, gdy Komisja podejmie decyzję o wszczęciu dochodzenia, publikuje w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej zawiadomienie o rozpoczęciu dochodzenia. Zawiadomienie zawiera streszczenie otrzymanych informacji oraz informuje, że wszelkie istotne informacje powinny być przesyłane do Komisji. Określa ono termin nieprzekraczający czterech miesięcy licząc od daty publikacji zawiadomienia, w którym zainteresowane strony mogą przekazać na piśmie swoje opinie. 3.   Komisja poszukuje wszelkich informacji, jakie uważa za niezbędne i może weryfikować informacje otrzymane od danego państwa beneficjenta oraz pochodzące z innego właściwego źródła. Komisja może być wspomagana przez urzędników Państwa Członkowskiego, na którego terytorium może być prowadzona weryfikacja, jeśli dane Państwo Członkowskie tego żąda. 4.   Tam gdzie takie informacje są dostępne Komisja przy rozstrzyganiu, czy istnieją poważne trudności bierze pod uwagę, między innymi, następujące czynniki dotyczące wspólnotowych producentów: — udział w rynku, — produkcję, — zapasy, — zdolność produkcyjną, — bankructwa, — rentowność, — wykorzystanie zdolności produkcyjnych, — zatrudnienie, — przywóz, — ceny. 5.   Dochodzenie zostaje zakończone w ciągu sześciu miesięcy od publikacji zawiadomienia, o którym mowa w ust. 2. Komisja może, w wyjątkowych okolicznościach i po konsultacji z Komitetem, przedłużyć ten okres zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 28 ust. 5. 6.   Komisja podejmie decyzję w ciągu miesiąca zgodnie z procedurą, o której mowa w art. 28 ust. 5. Decyzja ta wejdzie w życie w ciągu miesiąca od dnia jej publikacji. 7.   W przypadku, gdy wyjątkowe okoliczności wymagające natychmiastowego działania powodują, że dochodzenie staje się niemożliwe, Komisja może, po przekazaniu informacji Komitetowi, podjąć bezwzględnie konieczne środki zapobiegawcze. 8.   W przypadku gdy przywóz produktów sekcji XI(b), o których mowa w art. 14 ust. 1, pochodzących z państwa beneficjenta: a) zwiększa się o co najmniej 20 % ilości (według objętości) w porównaniu do poprzedniego roku lub b) przekracza 12,5 % wartości wspólnotowego przywozu produktów sekcji XI(b) ze wszystkich państw i terytoriów wymienionych w załączniku I w jakimkolwiek okresie dwunastu miesięcy, Komisja, z inicjatywy własnej lub na wniosek Państwa Członkowskiego oraz po poinformowaniu komitetu, z dniem 1 stycznia każdego roku w okresie stosowania niniejszego rozporządzenia, zniesie preferencje taryfowe, o których mowa w art. 7 i 8 w stosunku do produktów z sekcji XI(b). Przepis ten nie ma zastosowania do państw korzystających z rozwiązania szczególnego przewidzianego dla krajów najsłabiej rozwiniętych, o którym mowa w art. 12, oraz do państw, których udział w przywozie do Wspólnoty określony w art. 14 ust. 1 nie przekracza 8 %. Komisja powiadomi państwo beneficjenta o zniesieniu preferencji. Zniesienie preferencji staje się skuteczne dwa miesiące po opublikowaniu decyzji Komisji w tej sprawie w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.