art. 4

Artykuł 4 Pomoc dla inwestycji początkowej 1.   Pomoc dla inwestycji początkowej jest zgodna ze wspólnym rynkiem w rozumieniu art. 87 ust. 3 Traktatu i jest wyłączona z wymogu zgłoszenia, o którym mowa w art. 88 ust. 3 Traktatu, pod warunkiem że: a) pomoc przyznaje się w regionach kwalifikujących się do pomocy regionalnej zgodnie z mapą pomocy regionalnej zatwierdzoną dla danego państwa członkowskiego na lata 2007–2013; oraz b) intensywność pomocy wyrażona jako ekwiwalent dotacji brutto nie przekracza pułapu pomocy regionalnej obowiązującego w chwili przyznawania pomocy dla regionu, w którym następuje inwestycja, zgodnie z mapą pomocy regionalnej zatwierdzoną dla danego państwa członkowskiego na lata 2007–2013. Z wyjątkiem pomocy na rzecz dużych projektów inwestycyjnych i pomocy dla sektora transportowego, pułapy, o których mowa w lit. b), w odniesieniu do pomocy dla inwestycji początkowej przyznawanej małym przedsiębiorstwom mogą ulec podwyższeniu o 20 punktów procentowych, a w odniesieniu do pomocy przyznawanej średnim przedsiębiorstwom o 10 punktów procentowych. 2.   Oprócz ogólnych warunków wyłączenia określonych w niniejszym rozporządzeniu, pomoc dla inwestycji początkowej spełnia następujące szczególne warunki: a) inwestycja musi być utrzymana w regionie otrzymującym pomoc przez okres co najmniej pięciu lat lub – w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw (MŚP) – trzech lat od momentu, gdy cała inwestycja zostanie ukończona; b) aktywa niematerialne i prawne, aby kwalifikować się do pomocy, muszą: i) być wykorzystywane wyłącznie w zakładzie otrzymującym pomoc regionalną; ii) być uznawane za aktywa podlegające amortyzacji; iii) zostać nabyte od stron trzecich na warunkach rynkowych; iv) zostać ujęte w aktywach przedsiębiorstwa i pozostać w zakładzie otrzymującym pomoc regionalną przez okres co najmniej pięciu lat lub trzech lat w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw; c) w przypadkach, w których pomoc obliczona jest na podstawie kosztów inwestycji w aktywa materialne oraz aktywa niematerialne i prawne lub kosztów nabycia w przypadku przejęć, beneficjent musi wnieść wkład własny pochodzący ze środków własnych lub z zewnętrznych źródeł finansowania, w formie pozbawionej znamion pomocy publicznej, odpowiadający co najmniej 25 % kosztów kwalifikowanych. Jednak w przypadku, gdy maksymalna intensywność pomocy zatwierdzona w ramach krajowej mapy pomocy regionalnej dla danego państwa członkowskiego, zwiększona zgodnie z ust. 1 akapit drugi, jeśli dotyczy, przekracza 75 %, odpowiednio obniżony zostaje wkład finansowy beneficjenta. Warunek określony w lit. a) pierwszego akapitu nie uniemożliwia wymiany maszyn lub urządzeń, które z uwagi na szybki postęp technologiczny stały się przestarzałe w okresie, o którym mowa w tym punkcie, o ile działalność gospodarcza zostanie utrzymana w przedmiotowym regionie przez minimalny wymagany okres. 3.   Pułapy określone w ust. 1 mają zastosowanie do intensywności pomocy obliczonej jako odsetek kwalifikowanych kosztów inwestycji w aktywa materialne oraz aktywa niematerialne i prawne lub jako odsetek kosztów wynagrodzenia osoby zatrudnionej, obejmujących okres dwóch lat, w odniesieniu do miejsc pracy stworzonych bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego lub ich połączenia, o ile pomoc nie przekracza najbardziej korzystnej kwoty będącej wynikiem zastosowania którejkolwiek metody obliczeń. 4.   Wysokość kwalifikowanych kosztów inwestycji jest dyskontowana do wartości w chwili przyznania pomocy. Wartość pomocy płatnej w kilku ratach jest dyskontowana do wartości w chwili przyznania pomocy. Stopa procentowa stosowana do celów dyskontowania jest stopą referencyjną stosowaną w chwili przyznania dotacji. W przypadkach, w których pomoc przyznaje się w postaci zwolnień podatkowych lub obniżenia podatków należnych w przyszłości, z zastrzeżeniem przestrzegania określonej intensywności pomocy zdefiniowanej w postaci EDB, dyskontowanie rat pomocy następuje na podstawie stóp referencyjnych obowiązujących w czasie, gdy poszczególne przywileje podatkowe stają się skuteczne. 5.   W przypadku nabycia zakładu pod uwagę bierze się wyłącznie koszty nabycia aktywów od stron trzecich, o ile transakcja odbyła się na warunkach rynkowych. W przypadku gdy nabyciu towarzyszy inna inwestycja początkowa, wydatki z nią związane powiększają koszty nabycia. 6.   Koszty związane z nabyciem aktywów objętych najmem/dzierżawą, innych niż grunty, budynki i budowle, uwzględnia się jedynie w przypadku, gdy najem/dzierżawa ma postać leasingu finansowego oraz obejmuje zobowiązanie do nabycia aktywów z chwilą upływu okresu najmu/dzierżawy. W odniesieniu do najmu/dzierżawy gruntów, budynków i budowli najem/dzierżawa musi trwać przez okres co najmniej pięciu lat od przewidywanego terminu zakończenia projektu inwestycyjnego lub trzech lat w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw. 7.   W sektorze transportowym wydatki na zakup środków transportu (majątek ruchomy) nie kwalifikują się do pomocy na inwestycje początkowe. 8.   Nabywane aktywa są nowe, jakkolwiek zasada ta nie dotyczy małych i średnich przedsiębiorstw oraz przejęć. W przypadku przejęć odejmuje się aktywa, na których nabycie przyznano pomoc, zanim nastąpiło przejęcie. W przypadku małych i średnich przedsiębiorstw istnieje możliwość uwzględnienia pełnych kosztów inwestycji w aktywa niematerialne i prawne. W przypadku dużych przedsiębiorstw koszty takie kwalifikują się do pomocy jedynie do wysokości 50 % całkowitych kwalifikowanych wydatków inwestycyjnych na dany projekt. 9.   W przypadku obliczania wysokości pomocy na podstawie kosztów wynagrodzenia spełnione są następujące warunki: a) miejsca pracy stworzone są bezpośrednio w wyniku realizacji projektu inwestycyjnego; b) stworzenie miejsc pracy musi nastąpić w ciągu trzech lat od zakończenia inwestycji i każde miejsce pracy jest utrzymywane przez okres co najmniej pięciu lat lub trzech lat w przypadku małych i średnich przedsiębiorstw. 10.   Na zasadzie odstępstwa od ust. 1, maksymalną intensywność pomocy dla inwestycji w zakresie przetwórstwa produktów rolnych i obrotu tymi produktami można podwyższyć do: a) 50 % wartości inwestycji kwalifikującej się do objęcia pomocą w regionach kwalifikujących się do pomocy na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu oraz 40 % wartości inwestycji kwalifikującej się do objęcia pomocą w innych regionach kwalifikujących się do pomocy regionalnej zgodnie z mapą pomocy regionalnej zatwierdzoną dla danego państwa członkowskiego na lata 2007–2013, jeśli beneficjent zalicza się do kategorii małych lub średnich przedsiębiorstw; b) 25 % wartości inwestycji kwalifikującej się do objęcia pomocą w regionach kwalifikujących się do pomocy na mocy art. 87 ust. 3 lit. a) Traktatu oraz 20 % wartości inwestycji kwalifikującej się do objęcia pomocą w innych regionach kwalifikujących się do pomocy regionalnej zgodnie z mapą pomocy regionalnej zatwierdzoną dla danego państwa członkowskiego na lata 2007–2013, jeśli beneficjent zatrudnia mniej niż 750 osób, i jego obroty, obliczone zgodnie z zaleceniem Komisji 2003/361/WE (12), wynoszą mniej niż 200 mln EUR oraz jeśli beneficjent ten spełnia wszystkie inne warunki wspomnianego zalecenia.