art. 13

Artykuł 13 Szczegółowe przepisy dotyczące zarejestrowanej nazwy 1.   Począwszy od daty publikacji określonej w art. 9 ust. 4 lub 5, nazwa wpisana do rejestru określonego w art. 3 może być używana jedynie do identyfikacji produktu rolnego lub środka spożywczego odpowiadającego specyfikacji produktu będącego gwarantowaną tradycyjną specjalnością zgodnie ze zasadami określonymi w art. 12. Zarejestrowane nazwy mogą jednak być nadal używane przy etykietowaniu produktów nieodpowiadających zarejestrowanej specyfikacji produktu, jednak bez możliwości umieszczania na nich oznaczenia „gwarantowana tradycyjna specjalność”, skrótu „GTS” lub odpowiadającego mu symbolu wspólnotowego. 2.   Gwarantowana tradycyjna specjalność może jednakże zostać zarejestrowana z zastrzeżeniem nazwy dla produktu rolnego lub środka spożywczego zgodnego z opublikowaną specyfikacją produktu, pod warunkiem że grupa wnosiła o to w swoim wniosku o rejestrację oraz że z procedury przewidzianej w art. 9 nie wynika, że nazwa jest używana zgodnie z prawem, szeroko znana i używana w sposób mający znaczenie gospodarcze w odniesieniu do podobnych produktów rolnych lub środków spożywczych. Począwszy od daty publikacji określonej w art. 9 ust. 4 lub ust. 5, nazwa ta, nawet jeśli nie towarzyszy jej oznaczenie „gwarantowana tradycyjna specjalność”, skrót „GTS” lub odpowiadający mu symbol wspólnotowy, nie może być wykorzystywana przy etykietowaniu podobnych produktów rolnych lub środków spożywczych nieodpowiadających zarejestrowanej specyfikacji produktu. 3.   W odniesieniu do nazw, w przypadku których wnioskuje się o rejestrację w jednym języku, grupa może określić w specyfikacji produktu, że podczas wprowadzania produktu do obrotu etykieta może zawierać, poza nazwą produktu w języku pierwotnym, informację w innych językach urzędowych, że produkt został uzyskany zgodnie z tradycją regionu, państwa członkowskiego lub państwa trzeciego, z którego pochodzi wniosek.