art. 2

Artykuł 2 Nazwa pochodzenia i oznaczenie geograficzne 1.   Do celów niniejszego rozporządzenia: a) „nazwa pochodzenia” oznacza nazwę regionu, określonego miejsca lub, w wyjątkowych przypadkach, kraju, która służy do oznaczenia produktu rolnego lub środka spożywczego: — pochodzącego z tego regionu, określonego miejsca lub kraju, — którego jakość lub cechy charakterystyczne są w istotnej lub wyłącznej mierze zasługą środowiska geograficznego, na które składają się czynniki naturalne i ludzkie, oraz — którego produkcja, przetwarzanie i przygotowywanie mają miejsce na określonym obszarze geograficznym; b) „oznaczenie geograficzne” oznacza nazwę regionu, określonego miejsca lub, w wyjątkowych przypadkach, kraju, która służy do oznaczenia produktu rolnego lub środka spożywczego: — pochodzącego z tego regionu, określonego miejsca lub kraju, oraz — którego określona jakość, renoma lub inna cecha charakterystyczna może być przypisana temu pochodzeniu geograficznemu, oraz — którego produkcja lub przetwarzanie lub przygotowywanie mają miejsce na określonym obszarze geograficznym. 2.   Tradycyjne nazwy geograficzne lub niegeograficzne służące do oznaczenia produktu rolnego lub środka spożywczego, spełniające wymogi, o których mowa w ust. 1, są również uznawane za nazwy pochodzenia lub oznaczenia geograficzne. 3.   Nie naruszając ust. 1 lit. a), jako nazwy pochodzenia traktuje się niektóre określenia geograficzne danych produktów, w przypadku których surowce do ich wytworzenia pochodzą z obszaru geograficznego bardziej rozległego lub różnego od obszaru, w którym następuje przetworzenie, pod warunkiem że spełnione są następujące wymogi: a) obszar produkcji surowca jest określony; b) istnieją szczególne warunki produkcji surowców; oraz c) istnieje system kontroli gwarantujący przestrzeganie warunków określonych w lit. b). Określenia, o których mowa, musiały być uznawane za nazwy pochodzenia w kraju pochodzenia przed dniem 1 maja 2004 r.