art. 3

Artykuł 3 Uproszczone procedury należytej staranności wobec klienta 1.   Dla celów art. 11 ust. 2 dyrektywy 2005/60/WE państwa członkowskie mogą, z zastrzeżeniem ust. 4 niniejszego artykułu, uznawać klientów będących organami lub podmiotami publicznymi oraz spełniających wszystkie niżej wymienione kryteria za klientów, w przypadku których ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu jest niewielkie: a) klient pełni funkcje publiczne na mocy Traktatu o Unii Europejskiej, traktatów ustanawiających Wspólnoty Europejskie lub wspólnotowego prawa pochodnego; b) tożsamość klienta jest publicznie dostępna, przejrzysta i pewna; c) działalność klienta, jak również jego rachunkowość są przejrzyste; d) klient jest odpowiedzialny przed instytucją wspólnotową bądź organami państwa członkowskiego albo istnieją inne właściwe procedury weryfikacji zapewniające kontrolę działalności klienta. 2.   Dla celów art. 11 ust. 2 dyrektywy 2005/60/WE państwa członkowskie mogą, z zastrzeżeniem ust. 4 niniejszego artykułu, uznawać klientów będących osobami prawnymi, ale nie organami lub podmiotami publicznymi, natomiast spełniających niżej wymienione kryteria, za klientów, w przypadku których ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu jest niewielkie: a) klient jest jednostką, która prowadzi działalność finansową wykraczającą poza zakres wskazany w art. 2 dyrektywy 2005/60/WE, lecz na którą rozciągnięte zostały wymogi wymienionej dyrektywy na mocy przepisów krajowych zgodnie z jej art. 4; b) tożsamość klienta jest publicznie dostępna, przejrzysta i pewna; c) na mocy przepisów krajowych klient musi podlegać wymogowi zezwolenia na prowadzenie działalności finansowej i możliwa jest odmowa wydania takiego zezwolenia, jeżeli właściwe organy uznają, że osoby, które faktycznie kierują lub będą kierowały działalnością danej jednostki, lub rzeczywiści beneficjenci tej jednostki nie są odpowiednimi osobami posiadającymi wymagane kwalifikacje; d) klient podlega nadzorowi, w rozumieniu art. 37 ust. 3 dyrektywy 2005/60/WE, przez właściwe organy w zakresie zgodności z krajowymi przepisami transponującymi wymienioną dyrektywą oraz, w stosownych przypadkach, z dodatkowymi wymogami wynikającymi z przepisów krajowych; e) niewywiązanie się przez klienta z zobowiązań, o których mowa w lit. a), podlega skutecznym, proporcjonalnym i odstraszającym karom obejmującym odpowiednie środki administracyjne lub kary administracyjne. Jednostki zależne zalicza się do jednostek, o których mowa w akapicie pierwszym lit. a), tylko wówczas, jeżeli zostały one również indywidualnie objęte wymogami dyrektywy 2005/60/WE. Dla celów lit. c) w akapicie pierwszym działalność prowadzona przez klienta jest nadzorowana przez właściwe organy. W tym kontekście nadzór oznacza rodzaj działalności nadzorczej związanej z najwyższymi kompetencjami nadzorczymi, w tym z możliwością przeprowadzania inspekcji na miejscu. Takie inspekcje obejmują przegląd zasad, procedur, ksiąg i rejestrów oraz kontrole wyrywkowe. 3.   Dla celów art. 11 ust. 5 dyrektywy 2005/60/WE państwa członkowskie mogą, z zastrzeżeniem ust. 4 niniejszego artykułu, zezwolić instytucjom i osobom objętym niniejszą dyrektywą na uznanie, że w przypadku produktów spełniających wszystkie niżej wymienione kryteria lub transakcji związanych z tymi produktami ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu jest niewielkie: a) produkt stanowi przedmiot pisemnej umowy; b) związane z nim transakcje są realizowane za pośrednictwem rachunku klienta w instytucji kredytowej objętej dyrektywą 2005/60/WE lub w instytucji kredytowej mieszczącej się w kraju trzecim, w którym obowiązują wymogi równoważne wobec ustanowionych w wymienionej dyrektywie; c) produkt lub związana z nim transakcja nie są anonimowe, a ich charakter umożliwia terminowe stosowanie art. 7 lit. c) dyrektywy 2005/60/WE; d) produkt podlega uprzednio określonemu górnemu progowi; e) korzyści z danego produktu lub związanych z nim transakcji nie mogą być realizowane na rzecz osób trzecich, z wyjątkiem przypadku śmierci, inwalidztwa, osiągnięcia uprzednio określonego zaawansowanego wieku i podobnych przypadków; f) w przypadku produktów lub związanych z nimi transakcji umożliwiających inwestycje środków w aktywa finansowe lub roszczenia, w tym roszczenia ubezpieczeniowe lub innego rodzaju roszczenia warunkowe: i) korzyści z produktu lub związanych z nim transakcji podlegają realizacji jedynie w perspektywie długoterminowej; ii) produkt lub związane z nim transakcje nie mogą zostać wykorzystane jako zabezpieczenie; iii) w trakcie trwania stosunku umownego nie dokonuje się wcześniejszej spłaty, nie dokonuje się spieniężenia instrumentu, ani nie przystępuje się do wcześniejszego rozwiązania umowy. Dla celów lit. d) w akapicie pierwszym progi określone w art. 11 ust. 5 lit. a) dyrektywy 2005/60/WE mają zastosowanie w przypadku polis ubezpieczeniowych lub produktów oszczędnościowych o podobnym charakterze. Bez uszczerbku dla akapitu trzeciego w innych przypadkach maksymalny próg wynosi 15 000 euro. Państwa członkowskie mogą wprowadzić odstępstwa od tego progu w przypadku produktów, które związane są z finansowaniem rzeczowych składników aktywów oraz w przypadku, gdy tytuł prawny i faktyczny własności aktywów nie jest przeniesiony na klienta do czasu wygaśnięcia stosunku umownego, pod warunkiem że próg określony przez państwa członkowskie dla transakcji związanych z tego rodzaju produktami, nie przekracza 15 000 euro rocznie, niezależnie od tego, czy transakcja jest przeprowadzona w jednej operacji czy w kilku operacjach wyglądających na powiązane. Państwa członkowskie mogą wprowadzić odstępstwa od kryteriów określonych w lit. e) i f) w akapicie pierwszym w przypadku produktów, których cechy określone są przez właściwe krajowe organy władzy publicznej dla celów interesu ogólnego, które korzystają ze szczególnych korzyści od państwa w formie bezpośrednich dopłat lub ulg podatkowych i których wykorzystanie jest kontrolowane przez te organy, z zastrzeżeniem, że korzyści z produktu są realizowane dopiero w perspektywie długoterminowej oraz że próg określony dla celów lit. d) w pierwszym akapicie jest wystarczająco niski. Gdzie stosowne, próg ten może być ustalony jako maksymalna kwota roczna. 4.   Oceniając, czy ryzyko prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu jest niskie w przypadku klientów lub produktów i transakcji, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, państwa członkowskie zwracają szczególną uwagę na działalność tych klientów lub na tego rodzaju produkty lub transakcje, które ze względu na swój charakter mogą być z dużym prawdopodobieństwem używane lub wykorzystywane w celu prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu. W przypadku klientów lub produktów i transakcji, o których mowa w ust. 1, 2 i 3, państwa członkowskie nie uznają ryzyka prania pieniędzy lub finansowania terroryzmu za niewielkie, jeżeli dostępne są informacje wskazujące na to, że takie ryzyko może nie być niskie.