art. 12

Artykuł 12 Etykietowanie wyrobów innych niż wyroby pirotechniczne samochodowe 1.   Producenci zapewniają, by wyroby pirotechniczne inne niż wyroby pirotechniczne samochodowe posiadały odpowiednie etykiety, umieszczone w sposób widoczny, czytelny i nieusuwalny, w języku(-ach) urzędowym(-ych) państwa członkowskiego, w którym wyrób sprzedaje się konsumentowi. 2.   Etykieta wyrobu pirotechnicznego zawiera przynajmniej nazwę i adres producenta lub, w przypadku gdy producent nie posiada siedziby na terytorium Wspólnoty, nazwę producenta oraz nazwę i adres importera, nazwę i typ wyrobu, minimalne wymagania wiekowe zgodnie z określeniem w art. 7 ust. 1 i 2, odpowiednią klasę i instrukcję obsługi, rok produkcji dla klasy 3 i 4 oraz, w stosownych przypadkach, minimalną bezpieczną odległość. Etykieta określa równoważnik ilości netto (NEQ) aktywnego materiału wybuchowego. 3.   Ponadto wyroby pirotechniczne widowiskowe powinny zawierać przynajmniej następujące informacje: Klasa 1: w stosownych przypadkach: „tylko do stosowania na wolnym powietrzu” i minimalną bezpieczną odległość. Klasa 2: „tylko do stosowania na wolnym powietrzu” i w stosownych przypadkach minimalną bezpieczną odległość. Klasa 3: „tylko do stosowania na wolnym powietrzu” i minimalną bezpieczną odległość. Klasa 4: „tylko do obsługi przez osoby o wiedzy specjalistycznej” i minimalną bezpieczną odległość. 4.   Ponadto wyroby pirotechniczne przeznaczone do użytku teatralnego powinny zawierać przynajmniej następujące informacje: Klasa T1: w stosownych przypadkach: „do użytku wyłącznie na wolnym powietrzu” i minimalną bezpieczną odległość. Klasa T2: „do użytku wyłącznie przez osoby o wiedzy specjalistycznej” oraz minimalną bezpieczną odległość. 5.   Jeśli na wyrobie pirotechnicznym nie ma wystarczająco dużo miejsca, aby umieścić etykietę wymaganą w ust. 2 do 4, informacje te należy umieścić na najmniejszej jednostce opakowania. 6.   Przepisy niniejszego artykułu nie mają zastosowania do wyrobów pirotechnicznych pokazywanych podczas targów, wystaw i pokazów w celach handlowych, o których mowa w art. 6 ust. 3 dyrektywy, ani do wyrobów pirotechnicznych wytworzonych dla celów badań, rozwoju i prób, o których mowa w art. 6 ust. 4.