art. 32

Artykuł 32 1.   Podatek akcyzowy od wyrobów akcyzowych nabywanych przez osoby prywatne na użytek własny i przewożonych przez nie z jednego państwa członkowskiego do innego państwa członkowskiego jest wymagalny tylko w państwie członkowskim, w którym wyroby akcyzowe zostały nabyte. 2.   W celu ustalenia, czy wyroby akcyzowe, o których mowa w ust. 1, są przeznaczone na użytek własny danej osoby prywatnej, państwa członkowskie biorą pod uwagę w szczególności następujące okoliczności: a) status handlowy posiadacza wyrobów akcyzowych i przyczyny ich posiadania; b) miejsce umieszczenia wyrobów akcyzowych lub, w razie potrzeby, środek transportu; c) wszelkie dokumenty odnoszące się do wyrobów akcyzowych; d) rodzaj wyrobów akcyzowych; e) ilość wyrobów akcyzowych. 3.   Na użytek stosowania ust. 2 lit. e) państwa członkowskie mogą ustalić orientacyjne poziomy wyłącznie jako formę dowodu. Te poziomy orientacyjne nie mogą być niższe niż: a) dla wyrobów tytoniowych: — papierosy – 800 sztuk, — cygaretki (cygara ważące nie więcej niż 3 g każde) – 400 sztuk, — cygara – 200 sztuk, — tytoń do palenia – 1,0 kg; b) dla napojów alkoholowych: — napoje spirytusowe – 10 l, — produkty pośrednie – 20 l, — wina – 90 l (w tym maksymalnie 60 l win musujących), — piwa – 110 l. 4.   Państwa członkowskie mogą także ustalić, że podatek akcyzowy staje się wymagalny w państwie członkowskim konsumpcji w przypadku nabycia olejów mineralnych już dopuszczonych do konsumpcji w innym państwie członkowskim, jeżeli takie produkty są przewożone przy wykorzystaniu nietypowych środków transportu przez osoby prywatne lub w ich imieniu. Na użytek niniejszego ustępu „nietypowy środek transportu” oznacza transport paliw inaczej niż w zbiornikach paliwowych pojazdów lub w stosownych pojemnikach zapasowych oraz transport płynnych wyrobów grzewczych inaczej niż za pomocą cystern używanych w imieniu podmiotów handlowych zajmujących się tym zawodowo. SEKCJA 2 Przechowywanie w innym państwie członkowskim