art. 9

Artykuł 9 Kwoty minimalne 1.   Bez uszczerbku dla możliwości ustanowienia przez państwa członkowskie wyższych sum gwarancyjnych każde państwo członkowskie wymaga obowiązkowego ubezpieczenia, o którym mowa w art. 3, co najmniej w zakresie następujących kwot: a) w przypadku szkód na osobie – minimalna suma gwarancyjna w wysokości 1 000 000 EUR na jednego poszkodowanego lub 5 000 000 EUR na jedno zdarzenie szkodowe, niezależnie od liczby poszkodowanych; b) w przypadku szkód materialnych – 1 000 000 EUR na jedno zdarzenie szkodowe, niezależnie od liczby poszkodowanych. Jeśli zajdzie taka potrzeba, państwa członkowskie mogą ustanowić okres przejściowy trwający najdalej do dnia 11 czerwca 2012 r. na dostosowanie minimalnych sum gwarancyjnych do kwot przewidzianych w akapicie pierwszym. Państwa członkowskie, które ustanowią taki okres przejściowy, informują o tym Komisję i określają czas trwania tego okresu. Jednakże najpóźniej do dnia 11 grudnia 2009 r. państwa członkowskie podnoszą sumy gwarancyjne do co najmniej połowy kwot określonych w akapicie pierwszym. 2.   Co pięć lat od dnia 11 czerwca 2005 r. lub na koniec okresu przejściowego, o którym mowa w ust. 1 akapit drugi, kwoty, o których mowa w ust. 2, podlegają przeglądowi z uwzględnieniem Europejskiego Wskaźnika Cen Konsumpcyjnych (EICP) ustanowionego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 2494/95. Kwoty te są dostosowywane automatycznie. Są podnoszone o wielkość stanowiącą zmianę procentową wskazaną przez EICP za odpowiedni okres, tj. za pięć lat bezpośrednio poprzedzających przegląd, o którym mowa w akapicie pierwszym, i zaokrąglane do wielokrotności 10 000 EUR. Komisja informuje Parlament Europejski i Komisję o dostosowanych kwotach oraz zapewnia ich publikację w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej. ROZDZIAŁ 4 ODSZKODOWANIE ZA SZKODY SPOWODOWANE PRZEZ NIEUSTALONY POJAZD LUB POJAZD, W STOSUNKU DO KTÓREGO NIE SPEŁNIONO OBOWIĄZKU UBEZPIECZENIA, O KTÓRYM MOWA W ART. 3