art. 237

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2009/138/WE z dnia 25 listopada 2009 r. w sprawie podejmowania i prowadzenia działalności ubezpieczeniowej i reasekuracyjnej (Wypłacalność II) (wersja przekształcona) (Tekst mający znaczenie dla EOG)

32009L0138

Treść przepisu

Artykuł 237 Jednostki zależne zakładu ubezpieczeń lub zakładu reasekuracji: decyzja w sprawie wniosku 1.   W przypadku złożenia wniosku o zezwolenie na objęcie przepisami art. 238 i 239 zainteresowane organy nadzoru współpracują ze sobą w ramach kolegium organów nadzoru, konsultując się w pełnym zakresie, w celu podjęcia decyzji o udzieleniu lub odmowie udzielenia takiego zezwolenia oraz określenia ewentualnych innych warunków, którym miałoby ono podlegać. Wniosek, o którym mowa w akapicie pierwszym, jest przedkładany wyłącznie organowi nadzoru, który udzielił zezwolenia jednostce zależnej. Ten organ nadzoru bezzwłocznie informuje pozostałe organy nadzoru należące do kolegium organów nadzoru i przekazuje im kompletny wniosek. 2.   Zainteresowane organy nadzoru dokładają wszelkich starań w celu podjęcia wspólnej decyzji w sprawie wniosku w ciągu trzech miesięcy od dnia otrzymania kompletnego wniosku przez wszystkie organy nadzoru należące do kolegium organów nadzoru. 3.   W okresie, o którym mowa w ust. 2, w przypadku rozbieżnych opinii dotyczących zatwierdzenia wniosku, o którym mowa w ust. 1, organ sprawujący nadzór nad grupą lub dowolny inny zainteresowany organ nadzoru może skonsultować się z CEIOPS. W przypadku konsultacji z CEIOPS wszystkie zainteresowane organy nadzoru są informowane, a okres, o którym mowa w ust. 2, przedłuża się o miesiąc. Jeżeli zasięgnięto opinii CEIOPS, zainteresowane organy nadzoru należycie uwzględniają jego opinie przed podjęciem wspólnej decyzji. 4.   Organ nadzoru, który udzielił zezwolenia jednostce zależnej, przekazuje wnioskodawcy wspólną decyzję, o której mowa w ust. 2 i 3, w postaci dokumentu zawierającego decyzję z pełnym uzasadnieniem oraz wyjaśnienie wszelkich jej elementów istotnie odbiegających od stanowiska przyjętego przez CEIOPS, jeżeli zasięgano jego opinii. Wspólną decyzję uznaje się za rozstrzygającą i jest ona stosowana przez zainteresowane organy nadzoru. 5.   W przypadku niepodjęcia przez zainteresowane organy nadzoru wspólnej decyzji w terminach określonych w ust. 2 i 3 organ sprawujący nadzór nad grupą podejmuje własną decyzję w sprawie wniosku. Podejmując decyzję, organ sprawujący nadzór nad grupą należycie uwzględnia: a) wszelkie opinie i zastrzeżenia zainteresowanych organów nadzoru wyrażone w wyznaczonym terminie; b) wszelkie zastrzeżenia pozostałych organów nadzoru należących do kolegium organów nadzoru wyrażone w wyznaczonym terminie; c) w przypadku konsultacji z CEIOPS, jego opinię. Decyzja wydawana jest w postaci dokumentu zawierającego pełne uzasadnienie oraz wyjaśnienie wszelkich istotnych odstępstw od zastrzeżeń pozostałych zainteresowanych organów nadzoru oraz od opinii CEIOPS. Organ sprawujący nadzór nad grupą przekazuje egzemplarz decyzji wnioskodawcy i pozostałym zainteresowanym organom nadzoru.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy