art. 11

Artykuł 11 1.   Jeżeli państwo członkowskie ma szczególne powody, aby uważać, że naturalna woda mineralna nie spełnia przepisów ustanowionych w niniejszej dyrektywie lub zagraża zdrowiu publicznemu, chociaż znajduje się w wolnym obrocie w którymś z państwach członkowskich, to państwo członkowskie może na okres tymczasowy ograniczyć lub zawiesić handel tym produktem na swoim terytorium. Powiadamia ono niezwłocznie Komisję i inne państwa członkowskie oraz podaje przyczyny swej decyzji. 2.   Na żądanie jakiegokolwiek państwa członkowskiego lub Komisji państwo członkowskie, które uznało tę wodę, musi dostarczyć wszelkich istotnych informacji dotyczących uznawania tej wody, wraz z wynikami regularnych kontroli. 3.   Komisja bada w możliwie najszybszym terminie powody, na które powołuje się państwo członkowskie, o którym mowa w ust. 1, wraz ze Stałym Komitetem, o którym mowa w art. 14 ust. 1, i niezwłocznie przekazuje swą opinię i przyjmuje właściwe środki. 4.   Jeżeli Komisja uważa, że niezbędne są zmiany do niniejszej dyrektywy, w celu zapewnienia ochrony zdrowia publicznego, wówczas przyjmuje takie zmiany. Środki te, mające na celu zmianę elementów innych niż istotne niniejszej dyrektywy, przyjmowane są zgodnie z procedurą regulacyjną połączoną z kontrolą, o której mowa w art. 14 ust. 2. W sytuacjach wymagających pilnego rozpatrzenia Komisja może zastosować procedurę nadzwyczajną, o której mowa w art. 14 ust. 3. Państwo członkowskie, które przyjęło środki ochronne, może je w tym przypadku utrzymać w mocy do chwili przyjęcia zmian.