art. 8

Artykuł 8 Organizacje monitorujące 1.   Organizacja monitorująca: a) utrzymuje i regularnie ocenia system zasad należytej staranności określony w art. 6 i przyznaje podmiotom prawo do stosowania tego systemu; b) weryfikuje, czy podmioty te właściwie stosują system zasad należytej staranności; c) w przypadku gdy podmiot nie stosuje właściwie swojego systemu zasad należytej staranności, podejmuje odpowiednie działania, w tym powiadamia właściwe organy, jeżeli podmiot ten znacząco lub wielokrotnie uchybił swoim obowiązkom. 2.   Organizacja może wystąpić o to, by uznano ją za organizację monitorującą, jeżeli spełnia ona następujące wymogi: a) ma osobowość prawną, i prowadzi zgodną z prawem działalność na terytorium Unii; b) posiada odpowiednią wiedzę specjalistyczną i jest zdolna do wykonywania zadań, o których mowa w ust. 1; oraz c) zapewnia, aby przy wykonywaniu swoich zadań nie zaistniały jakiekolwiek konflikty interesów. 3.   Po zasięgnięciu opinii odnośnego państwa członkowskiego (odnośnych państw członkowskich) Komisja uznaje za organizację monitorującą wnioskodawcę, który spełnia wymogi określone w ust. 2. Komisja przekazuje decyzję o uznaniu organizacji monitorującej właściwym organom wszystkich państw członkowskich. 4.   Właściwe organy przeprowadzają regularne kontrole w celu sprawdzenia, czy organizacje monitorujące działające pod ich jurysdykcją nadal wykonują zadania określone w ust. 1 i spełniają wymogi określone w ust. 2. Kontrole mogą być przeprowadzane także w przypadku gdy właściwe organy państw członkowskich są w posiadaniu informacji, w tym uzasadnionych zastrzeżeń stron trzecich, lub gdy odnotowały niedociągnięcia we wdrażaniu przez podmioty systemu zasad należytej staranności ustanowionego przez organizację monitorującą. Sprawozdanie z kontroli udostępnia się zgodnie z dyrektywą 2003/4/WE. 5.   Jeżeli właściwy organ stwierdza, że organizacja monitorująca nie wykonuje już zadań określonych w ust. 1 lub nie spełnia już wymogów określonych w ust. 2, niezwłocznie informuje Komisję. 6.   Komisja cofa uznanie organizacji monitorującej, w szczególności w oparciu o informacje dostarczone na mocy ust. 5, gdy stwierdzi, że organizacja monitorująca nie wykonuje już zadań określonych w ust. 1 lub nie spełnia już wymogów określonych w ust. 2. Przed cofnięciem uznania organizacji monitorującej Komisja informuje państwa członkowskie, których to dotyczy. Komisja przekazuje decyzję o cofnięciu uznania organizacji monitorującej właściwym organom wszystkich państw członkowskich. 7.   Aby uzupełnić zasady proceduralne w odniesieniu do uznawania i cofania uznawania organizacji monitorujących oraz, jeśli wymaga tego doświadczenie, aby je zmienić, Komisja może przyjmować akty delegowane zgodnie z art. 290 TFUE, zapewniając przy tym, aby uznawanie i wycofywanie uznawania dokonywało się w uczciwy i przejrzysty sposób. W odniesieniu do aktów delegowanych, o których mowa w niniejszym ustępie, zastosowanie mają procedury ustanowione w art. 15, 16 i 17. Akty te przyjmuje się do dnia 3 marca 2012 r. 8.   Szczegółowe przepisy dotyczące częstotliwości i charakteru kontroli, o których mowa w ust. 4, niezbędnych do zapewnienia skutecznego nadzoru nad organizacjami monitorującymi i jednolitego wykonania tego ustępu, przyjmuje się zgodnie z procedurą regulacyjną, o której mowa w art. 18 ust. 2. Przepisy te przyjmuje się do dnia 3 czerwca 2012 r.