art. 3

Artykuł 3 Ogólne zasady dostępu do PRS 1.   Państwa członkowskie, Rada, Komisja i ESDZ mają prawo do nieograniczonego i nieprzerwanego dostępu do PRS w każdej części świata. 2.   Każde państwo członkowskie, Rada, Komisja i ESDZ muszą zdecydować, czy chcą korzystać z PRS w ramach swoich kompetencji. 3.   Każde państwo członkowskie, które korzysta z PRS, suwerennie podejmuje decyzję o kategoriach osób fizycznych zamieszkałych na jego terytorium lub pełniących oficjalne obowiązki za granicą w imieniu tego państwa członkowskiego, a także osób prawnych mających siedzibę na jego terytorium, które są upoważnione do bycia użytkownikami PRS, jak i o zastosowaniach PRS, zgodnie z art. 8 oraz pkt 1 ppkt (i) oraz (ii) załącznika. Zastosowania te mogą obejmować zastosowania związane z bezpieczeństwem. Zgodnie z art. 8 oraz pkt 1 ppkt (i) oraz (ii) załącznika Rada, Komisja i ESDZ podejmują decyzję o kategoriach swoich pracowników, którzy są upoważnieni do bycia użytkownikami PRS. 4.   Agencje Unii mogą stać się uczestnikami PRS jedynie wówczas, gdy jest to niezbędne do realizacji ich zadań oraz zgodnie ze szczegółowymi zasadami określonymi w porozumieniu administracyjnym zawartym między Komisją a daną agencją. 5.   Państwa trzecie lub organizacje międzynarodowe mogą stać się uczestnikami PRS tylko wtedy, gdy zgodnie z procedurą przewidzianą w art. 218 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej staną się stroną obydwu następujących umów między Unią a danym państwem trzecim lub daną organizacją międzynarodową: a) umowy o bezpieczeństwie informacji, określającej ramy wymiany i ochrony informacji niejawnych oraz przewidującej stopień ochrony co najmniej równoważny stopniowi ochrony zapewnianemu przez państwa członkowskie; b) umowy określającej warunki szczegółowych zasad dostępu do PRS przez dane państwo trzecie lub daną organizację międzynarodową; umowa taka może obejmować produkcję – na szczególnych warunkach – odbiorników PRS, z wyjątkiem modułów bezpieczeństwa.