art. 6

Artykuł 6 Noszenie broni 1.   Pracownicy ochrony transportu gotówki muszą przestrzegać przepisów państwa członkowskiego pochodzenia, państwa członkowskiego tranzytu oraz przyjmującego państwa członkowskiego, dotyczących noszenia broni i jej maksymalnego dopuszczalnego kalibru. 2.   Przy wjeździe na terytorium państwa członkowskiego, którego przepisy nie zezwalają pracownikom ochrony transportu gotówki na noszenie broni, posiadana przez nich broń jest umieszczana wewnątrz pojazdu w sejfie na broń, który spełnia wymogi normy europejskiej EN 1143-1. Broń ta nie może być dostępna dla pracowników ochrony podczas przejazdu przez terytorium tego państwa członkowskiego. Broń ta może zostać wyjęta z sejfu na broń przy wjeździe na terytorium państwa członkowskiego, którego przepisy zezwalają pracownikom ochrony transportu gotówki na noszenie broni a obowiązkowo jest wyjmowana z sejfu przy wjeździe na terytorium państwa członkowskiego, którego przepisy zobowiązują pracowników ochrony transportu gotówki do noszenia broni. Sejf na broń może zostać otwarty jedynie zdalnie przez centrum kontrolne odpowiedzialne za dany pojazd służący do transportu gotówki, a otwarcie to może nastąpić dopiero po weryfikacji przez centrum kontrolne dokładnej lokalizacji pojazdu. Wymogi określone w akapicie pierwszym mają również zastosowanie, jeśli typ bądź kaliber broni jest niedozwolony na mocy przepisów państwa członkowskiego tranzytu lub przyjmującego państwa członkowskiego. 3.   Jeśli pojazd służący do transportu gotówki, którego państwo członkowskie pochodzenia nie zezwala pracownikom ochrony transportu gotówki na noszenie broni, wjeżdża na terytorium państwa członkowskiego, którego przepisy wymagają od pracowników ochrony transportu gotówki noszenia broni, dane przedsiębiorstwo transportu gotówki zapewnia, aby pracownicy ochrony transportu gotówki obecni w pojeździe dysponowali wymaganą bronią i spełniali minimalne wymogi w zakresie przeszkolenia przyjmującego państwa członkowskiego. 4.   Pracownicy ochrony transportu gotówki, którzy są uzbrojeni lub którzy przemieszczają się w pojeździe służącym do transportu gotówki wyposażonym w broń, muszą posiadać pozwolenie lub zezwolenie na broń wydane w związku z wykonywaniem zawodu przez organ krajowy państwa członkowskiego tranzytu lub przyjmującego państwa członkowskiego, w przypadku gdy te państwa członkowskie zezwalają pracownikom ochrony na noszenie broni, a także muszą spełniać wszystkie krajowe wymogi związane z pozwoleniem lub zezwoleniem na broń wydanym w związku z wykonywaniem zawodu. W tym celu państwa członkowskie mogą uznać pozwolenie lub zezwolenie na broń wydane w związku z wykonywaniem zawodu przez inne państwo członkowskie. 5.   Państwa członkowskie ustanawiają jeden centralny krajowy punkt kontaktowy, w którym przedsiębiorstwa transportu gotówki ustanowione w innych państwach członkowskich mogą składać wnioski o pozwolenie lub zezwolenie na broń w związku z wykonywaniem zawodu dla swoich pracowników ochrony transportu gotówki. Federalne państwa członkowskie mogą ustanowić punkty kontaktowe na poziomie krajowym. Państwa członkowskie informują wnioskodawcę o wyniku rozpatrzenia wniosku w ciągu trzech miesięcy od złożenia pełnej dokumentacji zgłoszeniowej. 6.   Aby ułatwić pracownikom przedsiębiorstw ochrony transportu gotówki, zatrudnionym w przedsiębiorstwie ustanowionym w innym państwie członkowskim, spełnianie krajowych wymogów dotyczących uzyskania pozwolenia lub zezwolenia na broń w związku z wykonywaniem zawodu, państwa członkowskie zapewnią uznawanie równoważnych szkoleń zawodowych związanych z bronią odbytych w państwie członkowskim, w którym ustanowiony jest pracodawca wnioskodawcy. Jeśli nie jest to możliwe, państwa członkowskie zapewniają przeszkolenie zawodowe związane z bronią na własnym terytorium w języku urzędowym UE, który jest językiem urzędowym w państwie członkowskim, w którym ustanowiony jest pracodawca wnioskodawcy.