art. 45

DYREKTYWA PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY 2011/61/UE z dnia 8 czerwca 2011 r. w sprawie zarządzających alternatywnymi funduszami inwestycyjnymi i zmiany dyrektyw 2003/41/WE i 2009/65/WE oraz rozporządzeń (WE) nr 1060/2009 i (UE) nr 1095/2010 (Tekst mający znaczenie dla EOG)

32011L0061

Treść przepisu

Artykuł 45 Zakres odpowiedzialności właściwych organów w państwach członkowskich 1.   Nadzór ostrożnościowy nad ZAFI pozostaje w zakresie odpowiedzialności właściwych organów rodzimego państwa członkowskiego ZAFI, niezależnie od tego, czy ZAFI zarządza AFI lub wprowadza je do obrotu w innym państwie członkowskim, czy nie, bez uszczerbku dla tych przepisów niniejszej dyrektywy, które przyznają odpowiedzialność za nadzór właściwym organom państwa członkowskiego przyjmującego ZAFI. 2.   Nadzór nad przestrzeganiem przez ZAFI art. 12 i 14 pozostaje w zakresie odpowiedzialności właściwych organów rodzimego państwa członkowskiego ZAFI, gdy ZAFI zarządza AFI lub wprowadza je do obrotu za pośrednictwem oddziału w tym państwie członkowskim. 3.   Właściwe organy państwa członkowskiego przyjmującego ZAFI mogą wymagać, aby ZAFI, którzy zarządzają AFI lub wprowadzają je do obrotu jego terytorium, niezależnie od tego, czy odbywa się to za pośrednictwem oddziału, czy nie, dostarczali informacji koniecznych do nadzorowania przestrzegania przez ZAFI mających zastosowanie przepisów, za które te właściwe organy są odpowiedzialne. Wymogi te nie mogą być bardziej restrykcyjne niż wymogi nakładane przez rodzime państwo członkowskie ZAFI wobec ZAFI, dla których jest rodzimym państwem członkowskim, w celu monitorowania przestrzegania przez nie tych samych przepisów. 4.   W przypadku gdy właściwe organy państwa członkowskiego przyjmującego ZAFI ustalą, że ZAFI zarządzający AFI lub wprowadzający je do obrotu na jego terytorium, niezależnie od tego, czy odbywa się to za pośrednictwem oddziału, czy nie, narusza mające zastosowanie przepisy, za nadzorowanie przestrzegania których organy te są odpowiedzialne, organy te wymagają, aby dany ZAFI zaprzestał tych naruszeń, oraz informują o tym fakcie właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego. 5.   Jeśli dany ZAFI odmówi dostarczenia właściwym organom swojego państwa członkowskiego przyjmującego informacji w ramach zakresu swojej odpowiedzialności lub nie podejmie działań koniecznych do położenia kresu naruszaniu, o którym mowa w ust. 4, właściwe organy jego państwa członkowskiego przyjmującego informują o tym właściwe organy jego rodzimego państwa członkowskiego. Właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego ZAFI jak najwcześniej: a) stosują wszelkie właściwe środki w celu zapewnienia, aby dany ZAFI dostarczył informacji wymaganych na mocy ust. 3 przez właściwe organy jego państwa członkowskiego przyjmującego lub zaprzestał naruszeń, o których mowa w ust. 4; b) zwracają się o konieczne informacje do odnośnych organów nadzoru w państwach trzecich. O charakterze środków, o których mowa w lit. a), powiadamia się właściwe organy państwa członkowskiego przyjmującego ZAFI. 6.   Jeżeli pomimo zastosowania przez właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego ZAFI środków na mocy ust. 5 lub ponieważ środki te okażą się nieodpowiednie lub nie będą dostępne w danym państwie członkowskim, ZAFI nadal odmawia przedstawienia informacji wymaganych zgodnie z ust. 3 przez właściwe organy jego państwa członkowskiego przyjmującego lub nadal narusza przepisy prawne lub regulacje, o których mowa w tym ust. 4 i które obowiązują w jego państwie członkowskim przyjmującym, właściwe organy państwa członkowskiego przyjmującego ZAFI mogą, po poinformowaniu właściwych organów rodzimego państwa członkowskiego ZAFI, zastosować odpowiednie środki, włącznie ze środkami określonymi w art. 46 i 48, w celu zapobiegania dalszym naruszeniom lub w celu karania dalszych naruszeń i, stosownie do przypadku, uniemożliwienia temu ZAFI zawierania wszelkich dalszych transakcji w tym przyjmującym państwie członkowskim. Gdy funkcją sprawowaną w państwie członkowskim przyjmującym ZAFI jest zarządzanie AFI, państwo członkowskie przyjmujące może wymagać, aby ZAFI przestał zarządzać tymi AFI. 7.   W przypadku gdy właściwe organy państwa członkowskiego przyjmującego ZAFI posiadają jasne i wyraźne podstawy do uznania, że taki ZAFI narusza zobowiązania wynikające z mających zastosowanie przepisów, za nadzorowanie przestrzegania których te organy nie są odpowiedzialne, przekazują one swoje ustalenia właściwym organom rodzimego państwa członkowskiego ZAFI, które przyjmują odpowiednie środki, w tym w razie konieczności zwracają się o konieczne informacje do odnośnych organów nadzoru w państwach trzecich. 8.   Jeżeli pomimo zastosowania środków przez właściwe organy rodzimego państwa członkowskiego ZAFI lub ponieważ środki te okazały się nieodpowiednie bądź też ponieważ rodzime państwo członkowskie ZAFI nie podjęło działań w rozsądnym terminie, ZAFI nadal działa w sposób wyraźnie szkodliwy dla interesów inwestorów danego AFI, stabilności finansowej lub integralności rynku w państwie członkowskim przyjmującym ZAFI, właściwe organy państwa członkowskiego przyjmującego ZAFI mogą, po poinformowaniu właściwych organów rodzimego państwa członkowskiego ZAFI, przyjąć wszystkie odpowiednie środki konieczne do ochrony inwestorów danego AFI, stabilności finansowej i integralności rynku w państwie członkowskim przyjmującym, włącznie z możliwością zapobieżenia dalszemu wprowadzaniu przez danego ZAFI do obrotu w przyjmującym państwie członkowskim jednostek uczestnictwa lub udziałów AFI. 9.   Procedura określona w ust. 7 i 8 ma również zastosowanie w przypadku gdy właściwe organy państwa członkowskiego przyjmującego mają jasne i wyraźne podstawy, aby nie zgodzić się z wydaniem zezwolenia ZAFI spoza UE przez państwo członkowskie odniesienia. 10.   W przypadku gdy zainteresowane właściwe organy nie zgadzają się co do któregokolwiek ze środków przyjętych przez właściwy organ na mocy ust. 4–9, mogą zwrócić się o rozstrzygnięcie sprawy przez Urząd, który to organ może działać zgodnie z uprawnieniami przyznanymi mu na mocy art. 19 rozporządzenia (UE) nr 1095/2010. 11.   W stosownych przypadkach Urząd ułatwia negocjacje i zawarcie wymaganych niniejszą dyrektywą ustaleń dotyczących współpracy między właściwymi organami państw członkowskich a organami nadzoru państw trzecich.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy