art. 13

Artykuł 13 Kontrole równoległe 1.   W związku z wymianą informacji niezbędnych do zapewnienia prawidłowego stosowania przepisów dotyczących podatków akcyzowych co najmniej dwa państwa członkowskie mogą uzgodnić, na podstawie analizy ryzyka, przeprowadzenie na swoim własnym terytorium kontroli równoległych w zakresie podatku akcyzowego dotyczących co najmniej jednego podmiotu gospodarczego lub co najmniej jednej innej osoby, będących przedmiotem wspólnego lub uzupełniającego się zainteresowania, ilekroć uznają, że takie kontrole byłyby skuteczniejsze niż kontrole przeprowadzone przez tylko jedno państwo członkowskie. 2.   W celu zainicjowania kontroli równoległej zgodnie z ust. 1, właściwy organ państwa członkowskiego przedstawia wniosek właściwym organom pozostałych zainteresowanych państw członkowskich. W przedmiotowym wniosku: a) określa się przypadek lub przypadki, w których proponuje się kontrole równoległe; b) odrębnie określa się każdą osobę, która ma być przedmiotem kontroli; c) przedstawia się powody uzasadniające konieczność przeprowadzenia wspólnej kontroli; d) precyzuje się okres, w którym zamierza się takie kontrole przeprowadzić. 3.   Właściwe organy, które otrzymują wniosek, o którym mowa w ust. 2, potwierdzają swą zgodę na udział w kontroli równoległej lub przekazują swą odmowę wraz z jej uzasadnieniem właściwemu organowi, który przedłożył wniosek, jak najszybciej, jednak nie później niż w terminie jednego miesiąca od daty otrzymania wniosku. 4.   Każdy właściwy organ, który uczestniczy w kontroli równoległej, wyznacza przedstawiciela odpowiedzialnego za nadzorowanie i koordynowanie kontroli równoległej. 5.   Po przeprowadzeniu kontroli równoległej właściwe organy niezwłocznie informują centralne akcyzowe biura łącznikowe pozostałych państw członkowskich o wszelkich wykrytych w trakcie takiej kontroli metodach lub praktykach, które zostały wykorzystane lub co do których zachodzi podejrzenie, że zostały wykorzystane do naruszania przepisów dotyczących podatków akcyzowych, jeżeli informacje takie mogą stanowić przedmiot szczególnego zainteresowania innych państw członkowskich.