art. 5

Artykuł 5 Emisja monet kolekcjonerskich 1.   Monety kolekcjonerskie mają status prawnego środka płatniczego jedynie w emitującym państwie członkowskim. Emitujące państwo członkowskie jest wyraźnie i w łatwo rozpoznawalny sposób wskazane na monecie. 2.   W celu łatwego odróżnienia od monet obiegowych monety kolekcjonerskie spełniają wszystkie z następujących kryteriów: a) ich wartość nominalna jest inna od wartości nominalnej monet obiegowych; b) nie widnieją na nich obrazy podobne do tych, które widnieją na wspólnych stronach monet obiegowych, a jeżeli widnieją na nich obrazy podobne do widniejących na którejkolwiek z narodowych stron monet obiegowych, można je nadal łatwo rozróżnić po ogólnym wyglądzie; c) ich barwa, średnica i waga znacznie się różnią od tych charakteryzujących monety obiegowe w przypadku co najmniej dwóch z trzech powyższych cech; różnica uznawana jest za znaczną, jeżeli wartości z uwzględnieniem tolerancji wykraczają poza granice tolerancji ustalone dla monet obiegowych; oraz d) nie mają one kształtowanego brzegu z drobnymi półokrągłymi nacięciami ani kształtu „hiszpańskiego kwiatu”. 3.   Monety kolekcjonerskie mogą być wprowadzane do obrotu po cenie równej wartości nominalnej lub od niej wyższej. 4.   Emisja monet kolekcjonerskich jest rozliczana łącznie pod względem liczby wyemitowanych monet zatwierdzonej przez Europejski Bank Centralny. 5.   Państwa członkowskie podejmują wszelkie odpowiednie środki, aby zniechęcać do posługiwania się monetami kolekcjonerskimi jako środkiem płatniczym.