art. 20

Artykuł 20 Współpraca z sąsiadującymi państwami trzecimi 1.   Do celów niniejszego rozporządzenia państwa członkowskie mogą wymieniać informacje i współpracować z co najmniej jednym zainteresowanym sąsiadującym państwem trzecim. Taka wymiana informacji i taka współpraca odbywa się na podstawie dwu- lub wielostronnych umów albo w ramach sieci regionalnych utworzonych na mocy tych umów. Krajowe ośrodki koordynacji w państwach członkowskich stanowią punkt kontaktowy służący wymianie informacji z sąsiadującymi państwami trzecimi. 2.   Przed zawarciem którejś z umów, o których mowa w ust. 1, dane państwa członkowskie notyfikują ją Komisji, która weryfikuje zgodność jej przepisów odnoszących się do EUROSUR-u z niniejszym rozporządzeniem. Po zawarciu umowy, dane państwa członkowskie notyfikują ją Komisji, która informuje o niej Parlament Europejski, Radę i agencję. 3.   Umowy, o których mowa w ust. 1 muszą być zgodne z właściwym prawem Unii i prawem międzynarodowym w zakresie praw podstawowych i ochrony międzynarodowej, w tym z Kartą praw podstawowych Unii Europejskiej i Konwencją dotyczącą statusu uchodźców, w szczególności z zasadą non-refoulement. 4.   Wszelka wymiana danych osobowych z państwami trzecimi w ramach EUROSUR-u jest ściśle ograniczona do tego, co konieczne do celów niniejszego rozporządzenia. Odbywa się ona zgodnie z dyrektywą 95/46/WE, decyzją ramową 2008/977/WSiSW oraz właściwymi przepisami krajowymi w zakresie ochrony danych. 5.   Zabroniona jest wszelka wymiana informacji na podstawie ust. 1, w wyniku której państwo trzecie uzyskałoby informacje służące potencjalnie do zidentyfikowania osób lub grup osób, których wniosek o dostęp do ochrony międzynarodowej jest rozpatrywany lub które są poważnie zagrożone torturami, nieludzkim lub poniżającym traktowaniem lub karaniem lub jakimkolwiek innym działaniem naruszającym ich prawa podstawowe. 6.   Wszelka wymiana informacji na podstawie ust. 1 musi być zgodna z warunkami określonymi w dwu- i wielostronnych umowach zawartych z sąsiadującymi państwami trzecimi. 7.   Informacji przekazanych w kontekście EUROSUR-u przez agencję lub państwo członkowskie, które nie jest stroną umowy, o której mowa w ust. 1, nie można udostępniać państwu trzeciemu na mocy tej umowy, bez wcześniejszej zgody agencji lub tego państwa członkowskiego. Państwa członkowskie i agencja są zobowiązane zastosować się do odmowy przekazywania tych informacji Irlandii lub Zjednoczonemu Królestwu. Państwa członkowskie i agencja są zobowiązane zastosować się do odmowy przekazywania tych informacji zainteresowanemu państwu trzeciemu. 8.   Zabronione jest dalsze przekazywanie lub inne udostępnianie informacji wymienianych zgodnie z niniejszym artykułem z państwami trzecimi lub stronami trzecimi. 9.   Wszelka wymiana informacji z państwami trzecimi uzyskanych dzięki wspólnemu stosowaniu narzędzi nadzoru podlega przepisom i zasadom mającym zastosowanie do tych narzędzi, a także odpowiednim przepisom dyrektywy 95/46/WE, rozporządzenia (WE) nr 45/2001 i decyzji ramowej 2008/977/WSiSW.