art. 7

Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 472/2013 z dnia 21 maja 2013 r. w sprawie wzmocnienia nadzoru gospodarczego i budżetowego nad państwami członkowskimi należącymi do strefy euro dotkniętymi lub zagrożonymi poważnymi trudnościami w odniesieniu do ich stabilności finansowej

32013R0472

Treść przepisu

Artykuł 7 Program dostosowań makroekonomicznych 1.   W przypadku gdy państwo członkowskie zwraca się o pomoc finansową od jednego lub kilku państw członkowskich lub państw trzecich, z EFSM, EMS, EFSF lub MFW, przygotowuje ono w porozumieniu z Komisją – działającą w porozumieniu z EBC oraz, w stosownych przypadkach, z MFW – projekt programu dostosowań makroekonomicznych opierający się na wszelkich programach partnerstwa gospodarczego i zastępujący wszelkie takie programy zgodnie z rozporządzeniem (UE) nr 473/2013 oraz zawierający roczne cele budżetowe. Projekt programu dostosowań makroekonomicznych uwzględnia szczególne ryzyko, jakie stanowi to państwo członkowskie dla stabilności finansowej strefy euro, i ma na celu szybkie przywrócenie zdrowej i zrównoważonej sytuacji gospodarczej i finansowej oraz przywrócenie możliwości danego państwa do samodzielnego finansowania się w pełni na rynkach finansowych. Projekt programu dostosowań makroekonomicznych opiera się na ocenie zdolności obsługi długu publicznego, o której mowa w art. 6 – która jest uaktualniana tak, aby uwzględniała oddziaływanie projektów działań naprawczych wynegocjowanych z zainteresowanymi państwami członkowskimi – oraz należycie uwzględnia wszelkie zalecenia skierowane do tego państwa członkowskiego na mocy art. 121, 126, 136 lub 148 TFUE, jak również działania podejmowane przez to państwo celem dostosowania się do tych zaleceń, mając jednocześnie na celu poszerzenie, wzmocnienie i pogłębienie wymaganych działań. Projekt programu dostosowań makroekonomicznych uwzględnia praktyki i instytucje związane z kształtowaniem płac oraz krajowy program reform danego państwa członkowskiego w kontekście strategii unijnej na rzecz wzrostu i zatrudnienia. Projekt programu dostosowań makroekonomicznych musi być w pełni zgodny z art. 152 TFUE i art. 28 Karty praw podstawowych Unii Europejskiej. Komisja informuje ustnie przewodniczącego i wiceprzewodniczących właściwej komisji Parlamentu Europejskiego o postępach w przygotowywaniu projektu programu dostosowań makroekonomicznych. Informacje te są traktowane jako poufne. 2.   Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, zatwierdza program dostosowań makroekonomicznych przygotowany przez państwo członkowskie ubiegające się o pomoc finansową zgodnie z ust. 1. Komisja zapewnia, aby protokół ustaleń podpisany przez Komisję w imieniu EMS lub EFSF był w pełni zgodny z programem dostosowań makroekonomicznych zatwierdzonym przez Radę. 3.   Komisja zapewnia spójność procesu nadzoru gospodarczego i budżetowego w odniesieniu do państwa członkowskiego objętego programem dostosowań makroekonomicznych, aby uniknąć powielania obowiązków w zakresie sprawozdawczości. 4.   Komisja, w porozumieniu z EBC oraz, w stosownych przypadkach, z MFW, monitoruje postępy państwa członkowskiego we wdrażaniu jego programu dostosowań makroekonomicznych. Co trzy miesiące Komisja informuje EFC o tych postępach. Dane państwo członkowskie w pełni współpracuje z Komisją i EBC. W szczególności państwo to przekazuje Komisji i EBC wszystkie informacje, które instytucje te uznają za niezbędne do monitorowania realizacji programu dostosowań makroekonomicznych zgodnie z art. 3 ust. 4. Komisja informuje ustnie przewodniczącego i wiceprzewodniczących właściwej komisji Parlamentu Europejskiego o wnioskach wynikających z monitorowania programu dostosowań makroekonomicznych. Informacje te są traktowane jako poufne. 5.   Komisja, w porozumieniu z EBC oraz, w stosownych przypadkach, z MFW, ocenia wraz z danym państwem członkowskim zmiany i aktualizacje, które mogą być potrzebne w programie dostosowań makroekonomicznych w celu należytego uwzględnienia, między innymi, wszelkich znaczących różnic między prognozami makroekonomicznymi a osiągniętymi wynikami, łącznie z możliwymi skutkami wynikającymi z programu dostosowań makroekonomicznych, a także negatywnych skutków ubocznych oraz wstrząsów o charakterze makroekonomicznym i finansowym. Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, podejmuje decyzję w sprawie wszelkich zmian, których należy dokonać w tym programie. 6.   Dane państwo członkowskie rozważa, w ścisłej współpracy z Komisją, czy należy podjąć wszystkie niezbędne działania mające na celu zachęcenie prywatnych inwestorów do dobrowolnego utrzymania ich globalnej ekspozycji. 7.   W przypadku gdy monitorowanie, o którym mowa w ust. 4, ujawni znaczące odstępstwa od programu dostosowań makroekonomicznych państwa członkowskiego, Rada, stanowiąc większością kwalifikowaną na wniosek Komisji, może podjąć decyzję stwierdzającą, że dane państwo członkowskie nie spełnia wymogów dotyczących polityki określonych w jego programie. W swoim wniosku Komisja dokonuje wyraźnej oceny, czy takie znaczące odstępstwa są spowodowane czynnikami będącymi poza kontrolą danego państwa członkowskiego. Działania zmierzające do konsolidacji budżetowej określone w programie dostosowań makroekonomicznych uwzględniają potrzebę zapewnienia wystarczających środków na podstawowe obszary polityki, takie jak edukacja i opieka zdrowotna. W przypadku podjęcia decyzji na mocy niniejszego ustępu dane państwo członkowskie, w ścisłej współpracy z Komisją, w porozumieniu z EBC oraz, w stosownych przypadkach, z MFW, podejmuje działania mające na celu ustabilizowanie rynków i utrzymanie prawidłowego funkcjonowania swojego sektora finansowego. 8.   Państwo członkowskie objęte programem dostosowań makroekonomicznych, które nie posiada wystarczających zasobów administracyjnych lub doświadcza znaczących problemów we wdrażaniu programu, zwraca się do Komisji o pomoc techniczną; w tym celu Komisja może utworzyć grupy ekspertów, w skład których wchodzą członkowie z innych państw członkowskich i innych instytucji Unii lub z właściwych instytucji międzynarodowych. Cele i środki pomocy technicznej są wyraźnie określone w uaktualnionych wersjach programu dostosowań makroekonomicznych i skupiają się na obszarze, w którym stwierdzono istotne potrzeby. Pomoc techniczna może obejmować ustanowienie stałego przedstawicielstwa i personelu wspomagającego w celu doradzania organom w kwestiach związanych z realizacją programu. Program dostosowań makroekonomicznych, w tym również jego cele i oczekiwany podział zadań dostosowawczych, podaje się do wiadomości publicznej. Do programu dostosowań makroekonomicznych załączane są wnioski z oceny zdolności obsługi długu publicznego. 9.   Państwo członkowskie objęte programem dostosowań makroekonomicznych przeprowadza kompleksową kontrolę swoich finansów publicznych, między innymi w celu dokonania oceny przyczyn nadmiernego zadłużenia oraz ustalenia wszelkich ewentualnych nieprawidłowości. 10.   Właściwa komisja Parlamentu Europejskiego może zaoferować danemu państwu członkowskiemu oraz Komisji możliwość udziału w wymianie poglądów na temat postępów osiągniętych we wdrażaniu programu dostosowań makroekonomicznych. 11.   Przedstawiciele Komisji mogą zostać zaproszeni przez parlament danego państwa członkowskiego do udziału w wymianie poglądów na temat postępów we wdrażaniu jego programu dostosowań makroekonomicznych. 12.   Niniejszy artykuł nie ma zastosowania do instrumentów przewidujących pomoc finansową udzielaną na zasadzie ostrożnościowej, do pożyczek udzielonych celem dokapitalizowania instytucji finansowych, ani do jakiegokolwiek nowego instrumentu finansowego EMS, w przypadku którego EMS nie przewiduje programu dostosowań makroekonomicznych. Do celów informacyjnych Komisja sporządza wykaz instrumentów pomocy finansowej, o których mowa w akapicie pierwszym, oraz dokonuje jego aktualizacji celem uwzględnienia ewentualnych zmian w polityce udzielania pomocy finansowej EMS. W odniesieniu do tych instrumentów Rada – działając na zalecenie Komisji – zatwierdza, w drodze decyzji skierowanej do danego państwa członkowskiego, główne wymogi dotyczące polityki, które EMS lub EFSF zamierza włączyć do warunków niezbędnych do uzyskania jego wsparcia finansowego, w zakresie, w jakim treść tych działań wchodzi w zakres kompetencji Unii zgodnie z postanowieniami Traktatów. Komisja zapewnia, aby protokół ustaleń podpisany przez Komisję w imieniu EMS lub EFSF był w pełni zgodny z taką decyzją Rady.

© Unia Europejska, źródło: EUR-Lex (eur-lex.europa.eu), pozyskano 12.07.2026. Autentyczne są wyłącznie wersje opublikowane w Dz. Urz. UE. · PDF źródłowy