art. 35

Artykuł 35 Procedura wyznaczania instytucji zarządzającej i instytucji certyfikującej 1.   Państwa członkowskie powiadamiają Komisję o dacie i formie dokonanych na odpowiednim szczeblu wyznaczeń instytucji zarządzającej oraz, w stosownych przypadkach, instytucji certyfikującej przed przedłożeniem Komisji pierwszego wniosku o płatność okresową. 2.   Podstawą wyznaczeń, o których mowa w ust. 1, jest sprawozdanie i opinia niezależnego organu audytowego, który ocenia, czy wyznaczone instytucje spełniają kryteria dotyczące otoczenia kontroli wewnętrznej, zarządzania ryzykiem, działań kontrolnych i działań związanych z zarządzaniem oraz monitorowania, określone w załączniku IV. Niezależnym organem audytowym jest instytucja audytowa albo inny podmiot prawa publicznego lub podmiot prawa prywatnego, które posiadają niezbędne zdolności audytowe i które są niezależne od instytucji zarządzającej i, w stosownych przypadkach, instytucji certyfikującej i które wykonują pracę z uwzględnieniem uznanych w skali międzynarodowej standardów audytu. 3.   Państwa członkowskie mogą zdecydować, że do celów niniejszego rozporządzenia stosowne jest wyznaczenie instytucji zarządzającej bądź instytucji certyfikującej uprzednio wyznaczonej w związku z programem operacyjnym współfinansowanym z EFS na mocy rozporządzenia (UE) nr 1303/2013. 4.   Komisja może zażądać w terminie jednego miesiąca od powiadomienia dotyczącego wyznaczenia, o którym mowa w ust. 1, sprawozdania i opinii niezależnego organu audytowego, o którym mowa w ust. 2, oraz opisu funkcji i procedur obowiązujących w instytucji zarządzającej lub, w stosownych przypadkach, instytucji certyfikującej. Na podstawie oceny ryzyka Komisja decyduje, czy dokumenty te są wymagane. Komisja może przedstawić swoje uwagi w terminie dwóch miesięcy od otrzymania dokumentów, o których mowa w akapicie pierwszym. Bez uszczerbku dla art. 46 analiza tych dokumentów nie przerywa rozpatrywania wniosków o płatności okresowe. 5.   W przypadku gdy istniejące wyniki audytu i kontroli pokazują, że wyznaczony organ nie spełnia już kryteriów, o których mowa w ust. 2, państwo członkowskie, na odpowiednim poziomie, ustala – biorąc pod uwagę powagę problemu – okres próbny, w którym muszą zostać podjęte konieczne działania naprawcze. W przypadku gdy wyznaczony organ nie podejmie wymaganych działań naprawczych w trakcie okresu próbnego ustalonego przez dane państwo członkowskie, państwo to, na odpowiednim poziomie, odwołuje ten organ z funkcji. Dane państwo członkowskie niezwłocznie powiadamia Komisję o objęciu wyznaczonego organu okresem próbnym, przedstawiając informacje na temat takiego okresu, a także informacje o zakończeniu okresu próbnego w wyniku podjęcia działań naprawczych oraz o odwołaniu danego organu z funkcji. Powiadomienie dotyczące objęcia wyznaczonego organu okresem próbnym przez państwo członkowskie, bez uszczerbku dla stosowania art. 46, nie przerywa rozpatrywania wniosków o płatności okresowe. 6.   W przypadku odwołania instytucji zarządzającej lub instytucji certyfikującej z funkcji państwa członkowskie wyznaczają, zgodnie z procedurą, o której mowa w ust. 2, nowy organ, który przejmuje funkcje instytucji zarządzającej lub instytucji certyfikującej i powiadamiają o tym Komisję. 7.   W celu zapewnienia jednolitych warunków wykonania niniejszego artykułu Komisja przyjmuje akty wykonawcze dotyczące wzoru sprawozdania i opinii niezależnego organu audytowego oraz opisu funkcji i procedur obowiązujących w instytucji zarządzającej i, w stosownych przypadkach, instytucji certyfikującej. Te akty wykonawcze przyjmuje się zgodnie z procedurą sprawdzającą, o której mowa w art. 63 ust. 3.