art. 11

Artykuł 11 Dowody 1.   Badanie szkody obejmuje – tam, gdzie jest to właściwe – następujące czynniki: a) wielkość danego unijnego przywozu lub wywozu, w szczególności w przypadku znacznego wzrostu lub spadku w wymiarze bezwzględnym, lub w stosunku do produkcji lub spożycia na danym rynku; b) ceny konkurentów przemysłu Unii, szczególnie w celu stwierdzenia, czy nastąpiło na rynkach Unii lub państw trzecich znaczące podcięcie cenowe przemysłu Unii; c) będący ich skutkiem wpływ na przemysł Unii, wykazany na podstawie tendencji niektórych wskaźników ekonomicznych takich jak: produkcja, wykorzystanie zdolności produkcyjnych, zapasy, sprzedaż, udział w rynku, ceny (to znaczy obniżanie cen lub zapobieganie wzrostom cen, które zwykle by wystąpiły), zyski, stopa zwrotu z inwestycji, inwestycje, zatrudnienie. 2.   W przypadku gdy istnieje domniemanie zagrożenia wystąpienia szkody, Komisja bada również, czy da się jasno przewidzieć, że określona sytuacja prawdopodobnie rozwinie się w rzeczywistą szkodę. Z tego względu pod uwagę można również wziąć takie czynniki jak: a) stopę wzrostu wywozu na rynki, gdzie ma miejsce konkurencja z produktami unijnymi; b) zdolność wywozową państwa pochodzenia lub państwa wywozu, która już istnieje lub zaistnieje w przewidywalnej przyszłości, a także prawdopodobieństwo, że wywóz wynikający z tej zdolności będzie kierowany na rynek określony w lit. a). 3.   Szkoda spowodowana przez inne czynniki, które indywidualnie lub łącznie także niekorzystnie wpływają na przemysł Unii, nie może być przypisywana rozważanym praktykom. 4.   W przypadku gdy istnieje domniemanie co do niekorzystnych skutków w handlu, Komisja bada oddziaływanie tych niekorzystnych skutków na gospodarkę Unii lub regionu Unii, lub na sektor działalności gospodarczej. W tym celu Komisja może uwzględnić, tam gdzie istotne, czynniki w rodzaju tych, które wymieniono w ust. 1 i 2. Niekorzystne skutki w handlu mogą pojawić się między innymi w sytuacjach, w których przepływy handlowe dotyczące produktu lub usługi są wstrzymywane, utrudniane lub odwracane w wyniku jakiejkolwiek przeszkody w handlu lub w wyniku sytuacji, w których przeszkody w handlu w poważnym stopniu wywarły wpływ na dostawy lub czynniki produkcji, na przykład części składowe lub surowce, przedsiębiorstw Unii. Kiedy istnieje domniemanie zagrożenia wystąpienia niekorzystnych skutków w handlu, Komisja bada również, czy też da się jasno przewidzieć, że określona sytuacja prawdopodobnie rozwinie się w rzeczywiste niekorzystne skutki w handlu. 5.   Badając dowody niekorzystnych skutków w handlu, Komisja ma także na uwadze przepisy, zasady i praktyki regulujące prawo do wszczęcia postępowania zgodnie z właściwymi międzynarodowymi zasadami, o którym mowa w art. 2 ust. 1 lit. a). 6.   Komisja bada ponadto wszelkie inne istotne dowody zawarte w skardze lub we wniosku. Pod tym względem wykaz czynników i wskazań podanych w ust. 1–5 nie jest wyczerpujący ani też jeden lub kilka takich czynników nie musi koniecznie stanowić zdecydowanych wytycznych co do istnienia szkody lub niekorzystnych skutków w handlu.