art. 2

Artykuł 2 Zakres stosowania 1.   Niniejsza dyrektywa ma zastosowanie do obiektów energetycznego spalania o nominalnej mocy cieplnej nie mniejszej niż 1 MW i mniejszej niż 50 MW (zwanych dalej „średnimi obiektami energetycznego spalania”), niezależnie od rodzaju wykorzystywanego przez nie paliwa. 2.   Niniejsza dyrektywa ma również zastosowanie do połączeń nowych średnich obiektów energetycznego spalania określonych w art. 4, w tym połączeń, w przypadku których całkowita nominalna moc cieplna wynosi nie mniej niż 50 MW, chyba że połączenie to stanowi obiekt energetycznego spalania objęty zakresem stosowania rozdziału III dyrektywy 2010/75/UE. 3.   Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do: a) obiektów energetycznego spalania, które są objęte zakresem stosowania rozdziału III lub IV dyrektywy 2010/75/UE; b) obiektów energetycznego spalania, które są objęte zakresem stosowania dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady 97/68/WE (12); c) znajdujących się na terenie gospodarstwa rolnego obiektów energetycznego spalania o całkowitej nominalnej mocy cieplnej nie większej niż 5 MW, wykorzystujących jako paliwo wyłącznie nieprzetworzony obornik pochodzący od drobiu, o którym mowa w art. 9 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 1069/2009 (13); d) obiektów energetycznego spalania, w których gazowe produkty spalania wykorzystywane są do bezpośredniego ogrzewania, suszenia lub dowolnej innej obróbki przedmiotów lub materiałów; e) obiektów energetycznego spalania, w których gazowe produkty spalania wykorzystywane są bezpośrednio w gazowym ogrzewaniu pomieszczeń w celu poprawy warunków pracy; f) obiektów oczyszczania gazów odlotowych przeznaczonych do oczyszczania gazów odlotowych pochodzących z procesów przemysłowych przez spalanie i które nie są eksploatowane jako niezależne obiekty energetycznego spalania; g) wszelkich urządzeń technicznych wykorzystywanych w napędzie pojazdu, statku lub statku powietrznego; h) turbin gazowych oraz silników gazowych i silników Diesla stosowanych na platformach morskich; i) urządzeń do regeneracji katalizatorów w krakowaniu katalitycznym; j) urządzeń do konwersji siarkowodoru w siarkę; k) reaktorów wykorzystywanych w przemyśle chemicznym; l) pieców baterii koksowniczych; m) nagrzewnic Cowpera; n) krematoriów; o) obiektów energetycznego spalania spalających – wyłącznie lub w połączeniu z innymi paliwami – paliwa rafineryjne w celu wytwarzania energii w rafineriach ropy naftowej i gazu; p) kotłów odzysknicowych w instalacjach do produkcji pulpy celulozowej. 4.   Niniejsza dyrektywa nie ma zastosowania do działalności badawczej, działalności rozwojowej ani do testowania średnich obiektów energetycznego spalania. Państwa członkowskie mogą ustalić szczególne warunki stosowania niniejszego ustępu.